بنابه گزارشات رسیده  قطع جیره غذایی صبحانه زندانیان و کاهش یافتن جیره غذایی آنها به افطار و سحری و حتی زندانیان بیمار درطی روز حق خوردن غذا را ندارند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛  با آغاز ماه رمضان فشارها، اذیت و آزارها و محدودیتهای غیر انسانی به شکل طاقت فرسایی علیه زندانیان در زندان مرکزی بندر عباس افزایش یافته است.از جمله : قطع کامل جیره غذایی صبحانه زندانیان، کاهش یافتن جیره نان زندانیان به نصف ، دادن ۲ وعده جیره نهار و شام با کمیت و کیفیت بسیار پایین برای افطار و سحری ، زندانیان در طی روز حتی آنهایی که بیمار هستند حق نوشیدن آب و خوردن غذا را ندارند. این در حالی است که درجه حرارت در بندرعباس بیش از ۵۰ درجه سانتیگراد می باشد.

اما شرایط در زندان وحشتناکتر بوده برخی سلولها فاقد تهویه و وسایل خنک کننده می باشند و سلولهایی که از وسایل خنک کننده برخوردارند به دلیل در نظر نگرفتن حجم سلول و تجمع بیش از حد ظرفیت در این سلولها ، وسایل خنک کننده جوابگو نمی باشند. شرایط به حدی حاد است که زندانیان به سختی قادر به نفس کشیدن می باشند.

از طرفی دیگر خراب بودن سیستم فاضلاب زندان و بالا زدن آن باعث شده است که حیاط بند و حتی قسمتهایی از بند آلوده شود.بوی تعفن حاکم بر حیاط و درون بند ، فشار مضاعف و مستمری است که زندانیان باید تحمل کنند.

مدتی است که در زندان بندرعباس روزهای پنجشنبه جزء روزهای تعطیل اعلام شده است.تعطیلی به منزله اینکه زندانیان محروم از تماس با فرزندان، همسران و خانواده خود می باشند و معمولا به خاطر تعطیل بودن ،فشارهایی که در طی هفته به صورتهای مختلف علیه زندانیان بکار برده می شود بدلیل نبود زندانبانان کاهش می یابد اما مدتی است در این روز فردی به نام براری مدیر حفاظت زندانهای استان هرمزگان با مراجعه به بندهای مختلف زندان شروع به اذیت و آزار زندانیان می کند.

این فرد در آخرین مراجعه خود به بند ۱ چند زندانی را به شیوه غیر انسانی در خود بند و در مقابل سایر زندانیان بازجویی کرده از جمله این زندانیان اسماعیل خادم، محسن رضایی، محمد زبیری، اسماعیل سلیمانی بودند، درحالیکه طبق قوانین سازمان زندانهای ولی فقیه اصولا مدیر حفاظت زندان حق بازجویی خودسرانه یا غیر خودسرانه را در بند ندارد و اگر قرار به بازجویی باشد در محل اداره حفاظت و به وسیله ابواب جمعی اداره حفاظت زندان انجام می شود.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، شدت یافتن رفتارهای غیر انسانی ، محدودیتها و اذیت و آزار زندانیان در زندانهای ولی فقیه را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی برای پایان دادن به جنایت علیه بشریت خواستار ارجاع پرونده رژیم ولی فقیه آخوند علی خامنه ای و آخوندهای همدست وی مانند آخوند صادق لاریجانی و مصلحی به دادگاه های بین المللی است

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۲ تیرماه ۹۲ برابر با ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیمجموع ۵۶ سال حبس برای وکلا و فعالان حقوق دراویش..
مقاله بعدیتیم ملی بسکتبال ایران قهرمان جام ویلیام جونز شد..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.