تیم ملی فوتبال شیلی با تمام ستارگانش به مصاف تیم ایران می‌آید تا بعد از آن در لندن شکست جام جهانی را از سلسائو انتقام بگیرد.

تیم ملی فوتبال شیلی پنجم فروردین با تمامی ستارگانش مقابل تیم ملی ایران قرار می‌گیرد.

نبرد با سلسائو در امارات

شیلی که در تعطیلات باشگاهی (فیفادی‌) ماه مارچ به اروپا سفر می‌کند دو بازی تدارکاتی را برنامه‌ ریزی کرده که پنجم فروردین در اتریش مقابل ایران و نهم فروردین در انگلیس مقابل برزیل بازی می‌کند. این تیم اتریش را به مقصد انگلیس ترک می‌کند تا در ورزشگاه امارات مقابل سلسائو قرار گیرد، جایی که برای الکسیس سانچس ستاره آرسنالی این تیم غریبه نیست.

ستارگانی که مقابل تیم ملی قرار می‌گیرند

شیلی با تمامی بازیکنان اصلی اش که در جام جهانی به میدان رفتند، این سفر اروپایی را برنامه ریزی کرده است و بازیکنان سرشناسی چون براوو (دروازه‌بان بارسلونا)، سانچس (آرسنال)، ویدال (یوونتوس)، ایسلا (کویینز پارک رنجرز)، مدل (اینترمیلان)، آلبورنوز (یوونتوس) و آراگونیز (اودینزه) در بازی با ایران حاضر خواهند بود.

بازی با ایران پیش‌درآمد انتقام بازی دراماتیک!

بورگی سمپائولی پس از جام جهانی 2014 جانشین مارچلو بیلسای آرژانتینی شد که تیم خوبی را راهی برزیل کرده بود؛ تیمی که در مرحله گروهی با قدرت‌هایی چون هلند و اسپانیا هم‌گروه شد و توانست پس از هلند با حذف اسپانیا به مرحله یک‌هشتم نهایی صعود کند. شیلی در مرحله گروهی ابتدا استرالیا را 3 بر یک برد و سپس با پیروزی دو بر صفر مقابل اسپانیای بحران‌زده صعودش را قطعی کند؛ این تیم البته در بازی تعیین سرگروهی با دو گل مغلوب هلند شد تا مجبور باشد در پلی آف به مصاف برزیل میزبان بازی‌ها برود. شیلی البته برابر سلسائو نمایش فوق‌العاده ای داشت و آن مسابقه نهایتا به وقت‌های اضافه و سپس ضربات پنالتی کشیده شد و در آنجا با حساب 3 بر 2 باخت و از جام جهانی خداحافظی کرد. شیلی شاید اکنون می‌خواهد نتیجه آن مسابقه دراماتیک را جبران کند و در پیش درآمد آن مقابل ایران قرار گیرد.

به گزارش ایسنا؛ لیست بازیکنان تیم ملی شیلی که هم‌اکنون در رده چهاردهم فیفا قرار داد به شرح زیر است: (یازده بازیکن نخست، ترکیب اصلی این تیم مقابل برزیل در جام جهانی بود)

1- کلودیو براوو (بارسلونا)

2- مائوریسیو ایسلا (کویینز پارک رنجرز)

3- فرانسیسکو سیلوا (اوساسونا)

4- ائوجنیو منا (سانتوس)

5- مارسلو دیاز (بازل)

6- الکسیس سانچز (آرسنال)

7- آرتورو ویدال (یوونتوس)

8- ادواردو وارگاس (کویینز پارک رنجرز)

9- گری مدل (اینتر)

10- چارلس آراگونیز (اودینزه)

11- گوانزالو خارا (ناتینگهام فارست)

12- خورخه والیدیویا (پالمیراس)

13- کریستوفر توسللی

14- خوزه روجاس

15- فابیان اورلانا (سلتاویگو)

16- خوان بوزجائر (ویگان)

17- فیلیپه گوتیئرز

18- خوزه پدرو فوئنزالیدا

19- میکو آلبورنوز (سانتوس)

20- استفان پاردس

21- جانی هررا

22- مائوریسو پینیلا (کالیاری)

23- کارلوس کارمونا (آتلانتا)

مقاله قبلیداعش چهل و پنج نفر را در عراق سوزاند
مقاله بعدیحمیدرضا مرادی در بیمارستان بستری شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.