روز جمعه ۲۶ تیرماه زندانی مهرداد کارازهی ۳۲ ساله از جوانان ایرانشهر که به مدت ۳ ماه در سلولهای انفرادی بند قرنطینه ،شکنجه گاه  زندان زاهدان زندانی بود وهمچنین زندانی محمد ناروئی ۱۹ ساله روز شنبه ۲۷ تیر ماه دقیقا روز عید فطر  اقدام به خودکشی نمود ند که محمد نارویی  به بیمارستانی در خارج از زندان منتقل شد.

زندانی سالمند  دیگری به نام نعمت فتحی حدودا ۶۵ ساله  که از مجروحان شیمیایی جنگ ایران و عراق است و ۶۰ در صد معلول می باشد و برادر وی نیز از کشته شدگان جنگ می باشد مدت طولانی است که در بند قرنطینه شکنجه گاه زندان زاهدان بسر می برد و در اثر شکنجه جسمی پای وی دچار زخم عمیق شده و  در حال خونریزی است . اما این زندانی سالمند و زخمی که در شرایط حاد جسمی بسر می برد به حال خود در این شکنجه گاه رها شده است.

زندانی نعمت فتحی به دلیل اینکه در یک برنامه تلویزیونی که کانال ۲ رژیم ولی فقیه از زندان تهیه می کرد مصاحبه کرده و خطاب به آنها گفته بود : بسه دیگه  از جنایت و دروغگویی و شیادی دست بردارید و اینقدر به مردم دروغ در تلویزیونتان نگویید،او بیش از ۳ هفته می باشد که در سلولهای انفرادی بسر می برد .

علاوه بر او تعداد زیادی از زندانیان در سلولهای انفرادی بند قرنطینه شکنجه گاه زندان زاهدان زندانی هستند که بعضی از آنها ۶ ماه است که در آنجا نگهداری می شوند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، شکنجه های غیر انسانی و قرون وسطایی مستقیما زیر نظر و به دستور خسروی رئیس زندان و  مرتضی پیری معاون زندان صورت می گیرید و ۲ پاسدار بند به نام های علیزاده و کوچکی شکنجه های وحشیانه را علیه زندانیان به اجرا در می آورند.

از طرفی دیگر زندانبانان ولی فقیه در این زندان  زندانیان را تحت فشار قرار داده اند که باید مبلغ ۵۰ هزار تومان برای خرید لباس رسمی زندان بپردازند و همچنین مبالغ هنگفتی به منظور خرید چوب  نئوپان برای معدود تختهای موجود در سلولها بپردازند . زندانبان ولی فقیه بطور مستمر از زندانیان تحت عنوان خرید کالاهای تاسیساتی و تعمیری زندان . مبالغ هنگفتی اخاذی می کنند . زندانیان اکثرا از اقشار فقیر و تهدست جامعه هستند و حتی قادر به خرید مواد غذایی در زندان نیستند.

مقاله قبلیآغاز مهلت 60 روزه کنگره آمریکا برای تصویب یا رد توافق هسته‌ای
مقاله بعدیوزير دفاع خطاب به مقام‌های آمریکایی: اجازه دسترسی به اسرار نظامی را نمی‌دهیم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.