دادگاه بین‌المللی لاهه از ارجاع شکایت مشترک کانادا، سوئد، اوکراین و بریتانیا، چهار کشور عضو «گروه هماهنگی و واکنش بین‌المللی برای قربانیان پرواز پی‌اس752» علیه جمهوری اسلامی به این مرجع قضایی بین‌المللی خبر داد.

بر اساس بیانیه دیوان بین‌المللی دادگستری (لاهه) که نسخه‌ای از آن در حساب «توئیتر» این دیوان منتشر شده، این دادخواست ارگان قضایی اصلی سازمان ملل متحد، «کنوانسیون مونترال»، یا کنوانسیون رسیدگی به اقدامات غیرقانونی علیه ایمنی هواپیمایی کشوری را خطاب قرار داده است.

در این بیانیه آمده است: «کانادا، سوئد، اوکراین و بریتانیا در دادخواست خود گفته‌اند که جمهوری اسلامی در تاریخ 8 ژانویه 2020 تعهدات خود تحت کنوانسیون مونترال را با اقدام به سرنگونی یک هواپیمای غیرنظامی در حال خدمت؛ پرواز PS752 خطوط هوایی بین‌المللی اوکراین، توسط پرسنل نظامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی جمهوری اسلامی، نقض کرده است.»

این بیانیه به نقل از شکایت‌نامه مشترک این چهار کشور می‌افزاید: «تمامی 176 مسافر و خدمه این پرواز که بسیاری از آنها اتباع و ساکن کشورهای متقاضی بودند، در این سانحه کشته شدند.»

العربیه نوشت؛ در شکایت مشترک این کشورها، جمهوری اسلامی متهم شده است که «تمام اقدامات عملی را برای جلوگیری از آن[سقوط هواپیما] را انجام نداده است.»

این بیانیه «ارتکاب غیرقانونی و عمدی یک جرم مشروح در ماده 1 کنوانسیون مونترال شامل نابودی پرواز PS752» و همچنین «عدم انجام تحقیقات و پیگرد کیفری بی‌طرفانه، شفاف و منصفانه مطابق با قوانین بین‌المللی» از طرف جمهوری اسلامی را به عنوان دلایل قانونی ارجاع پرونده به دادگاه بین‌المللی دادگستری ذکر کرده است.

در پایان این بیانیه آمده است: «کانادا، سوئد، اوکراین و بریتانیا دیوان دادگستری بین‌المللی را که هر چهار متقاضی و جمهوری اسلامی طرف آن هستند، بر اساس بند 1 ماده 36 اساسنامه دیوان و بند 1 ماده 14 کنوانسیون مونترال، دارای صلاحیت رسیدگی به این پرونده می‌دانند.»

مقاله قبلیلانۀ گنجشک‌های واجا در آلمان، خاموشی و بی انگاری تا کی؟ قسمت شانزدهم
مقاله بعدیدر هیات « حقیقت یاب » سازمان ملل متحد چه گذشت؟! نوشتاری از بانو محترم مومنی روحی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.