محققان دانشگاه تورنتو با بررسی نمونه آب دست نخورده با قدمتی بین 1.5 تا 2.6 میلیارد سال دریافته اند که سطح شوری آن از آب دریا نیز بسیار بیشتر است.

به گزارش ایسنا، قدیمی ترین منبع آب زمین حدود یک ماه قبل طی یک حفاری در عمق 2.5 کیلومتری معدن روی و مس در تیمینز کانادا توسط دانشمندان انگلیسی و کانادایی کشف شد.

در تحقیقات اولیه و آنالیز نمونه آب وجود هیدروژن، نیتروژن و متان در شکلی که احتمال وجود حیات را تقویت می کند، تأیید شد.

پروفسور «باربارا شرود» از اساتید زمین شناسی دانشگاه تورنتو که در دور جدید آنالیز،‌ این نمونه آب را چشیده تأکید می کند: قوام این آب مانند شربت درخت افرا است که طعم بدی داشته و شوری این آب بسیار بیشتر از آب دریا است.

این آب شفاف است، اما به محض خروج از داخل سنگ ها بدلیل وجود مواد معدنی مانند آهن به رنگ نارنجی در می آید؛ سنگ هایی که این آب از دل آن خارج می شوند، متعلق به 2.6 میلیارد سال قبل هستند.

312-4

به گفته محققان، شکل گیری مناطق شمال کانادا به دوره زمین شناسی پرکامبرین باز می گردد و این آب احتمالا برای میلیون ها سال بصورت دست نخورده و بکر باقی مانده است.

شباهت بین سنگ های این معدن و سنگ های موجود در سیاره مریخ، احتمال وجود نمونه آب مشابه در سیارات نزدیک به زمین را تقویت می کند.

این نمونه در حال حاضر قدیمی ترین نمونه آب روی زمین محسوب می شود که احتمالا حاوی نشانه هایی از میکروارگانیسم و اشکال حیات است؛ پیش از این نمونه آبی با قدمت 25 میلیون سال در آفریقای جنوبی کشف شد و سال گذشته نیز نمونه آب دست نخورده ای با قدمت 20 میلیون سال از اعماق دریاچه یخ زده وستوک در قطب جنوب بدست آمد.

نتایج کشف این منبع آب دست نخورد و بکر زمین ماه گذشته در مجله Nature منتشر شد.

مقاله قبلییوروکوپتر X3 رکورد سرعت بالگردها را شکست..
مقاله بعدیکشف 280 دهانه برخوردی جدید در سطح ماه..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده