روز دوشنبه، شورای امنیت سازمان ملل متحد  قطعنامۀ مربوط به  لغو تحریم‌های ایران را تصویب کرد. هر پانزده عضو شورا به این قطعنامه رای مثبت دادند.  قطعنامه تأکید می‌کند که صلح آمیز بودن برنامۀ اتمی جمهوری اسلامی باید توسط آژانس بین‌المللی  انرژی هسته‌ای تأیید گردد تا قطعنامه‌های قبلی در مورد تحریم جمهوری اسلامی باطل شوند.

روز دوشنبه ۲۰ ژوئیه/۲۹ تیر، از ساعت ۹ صبح به وقت نیویورک، شورای امنیت سازمان ملل متحد بررسی قطعنامۀ لغو تحریم‌های جمهوری اسلامی را آغاز کرد.

این نشست به نوشتۀ خبرگزاری فرانسه «فرمالیته» محسوب می‌شود زیرا پنج عضو دائمی شورای امنیت همان پنج کشوری هستند که همراه با آلمان در چارچوب گروه معروف به ۱+۵ توافق اتمی وین را با جمهوری اسلامی امضا کردند.

 تصویب قطعنامه، نقطۀ آغاز روندی خواهد بود که طی آن تحریم‌های جمهوری اسلامی به طور تدریجی برداشته خواهد شد. لغو تحریم‌ها در عین حال مشروط به همکاری جمهوری اسلامی است. پیش‌بینی شده است که اگر جمهوری اسلامی به مفاد توافق امضاشده عمل نکند، تحریم‌ها دوباره برقرار شود.

در این قطعنامه، شورای امنیت خواهان آنست که توافق وین مطابق با برنامۀ زمانی تعریف‌شده، اجرا گردد. شورای امنیت همچنین آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را موظف می‌کند که نظارت‌ها و بازبینی‌های لازم را برای حصول اطمینان از اجرای تعهدات جمهوری اسلامی به عمل آورد.

به محض این که شورای امنیت، گزارش آژانس را مبنی بر صلح‌آمیز بودن برنامۀ اتمی جمهوری اسلامی دریافت کند، هفت قطعنامۀ قبلی (۱۶۹۶، ۱۷۳۷، ۱۷۴۷، ۱۸۰۳، ۱۸۳۵، ۱۹۲۹ و ۲۲۲۴) را در مورد تحریم‌های ایران باطل خواهد کرد. این قطعنامه‌ها از سال ۲۰۰۶ به بعد تصویب شده‌اند.

مقاله قبلیتائید مرگ دست‌کم 11نفر و ناپدید شدن 20نفر
مقاله بعدیقانون توانگری فکری!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.