اسامی فیلم‌های جدید اضافه شده به مجموعه فیلم‌های ملی کتابخانه کنگره آمریکا اعلام شد.

«شوالیه تاریکی»، «شرک»، «گریس»، «برادران بلوز» و «زنبق‌های مزرعه» از جمله فیلم‌هایی هستند که به فهرست فیلم‌های ملی آمریکا افزوده شدند.

کریستوفر نولان کارگردان «شوالیه تاریکی» از این امر به عنوان افتخاری بزرگ یاد کرد که نه تنها شامل حال افرادی شده که در این سه‌گانه کار کردند، بلکه شامل حال همه هنرمندان و نویسندگانی می‌شود که در طول دهه‌ها روی حماسه بتمن کار کردند.

سیدنی پواتیه بازیگر «زنبق‌های مزرعه» هم که به عنوان اولین چهره سیاهپوست موفق به کسب جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد گفت «زنبق‌های مزرعه» خاطرات بزرگی در خانواده ما دارد از کوچک‌ترین پواتیه که دارد پدربزرگش را در این فیلم نگاه می‌کند تا خود سیدنی پواتیه بابابزرگ فعلی.

جانت یانگ تهیه‌کننده «باشگاه جوی لاک» هم که برمبنای رمان پرفروشی از ایمی تان به کارگردانی وین وانگ ساخته شده گفت هرگز تصور نمی‌کرد که پس از خواندن چند فصل اولیه از نسخه دست‌نویس ایمی بخواهد از آن یک فیلم بسازد که پس از چند دهه هنوز مطرح باشد.

افزوده شدن به فهرست فیلم‌های ملی کتابخانه کنگره آمریکا به معنی حفاظت همیشگی از فیلم با توجه به قانون حفاظت از آثار ملی است. این فیلم‌ها با توجه به ارزش‌های فرهنگی، تاریخی یا زیبایی‌شناختی انتخاب می‌شوند و با انتخاب‌های اخیر که امروز دوشنبه صورت گرفت فهرست این فیلم‌ها به ۸۰۰ فیلم رسید.

در فهرست امسال که شامل ۲۵ فیلم است با انتخاب ۹ فیلم از کارگردان‌های زن، رکوردی از این نظر گذاشته شد. هفت فیلمساز این فهرست نیز رنگین‌پوست هستند.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی،«تعلیق» محصول ۱۹۱۳ ساخته فیلیپ اسمالی، «مسابقات اتومبیل‌رانی بچه‌ها در ونیز» محصول ۱۹۱۴ ساخته هنری لرمن، «نان» محصول ۱۹۱۸ ساخته آیدا می‌پارک، «نبرد قرن» محصول ۱۹۲۷ ساخته کلاید بروکمن، «کابینی در آسمان» محصول ۱۹۴۳ ساخته ونسان وینلی و باسبی برکلی، «خشم» محصول ۱۹۵۰ ساخته آیدا لوپینو، «مردی با بازوهای طلایی» محصول ۱۹۵۵ ساخته اوتو پرمینگر، «زنبق‌های مزرعه» مخصول ۱۹۶۳ ساخته رالف نلسون، «پرتقال کوکی» محصول ۱۹۷۱ ساخته استنلی کوبریک، انیمیشن «شرک» محصول ۲۰۰۱، «گنجه دردها» محصول ۲۰۰۸ ساخته کاترین بی گلو، «سواران آزادی» محصول ۲۰۱۰ ساخته استنلی نلسون از جمله این فیلم‌ها هستند.

مقاله قبلیصداوسیمای جمهوری اسلامی حق پخش فینال آسیا و تمرین پرسپولیس را ندارد
مقاله بعدیکشف شواهدی از وجود “سیاره نهم” در منظومه شمسی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.