شهروندان عراقی، روز یک‌شنبه ۲ فوریه /۱۳ بهمن، یک روز پس از انتخاب محمد علاوی، به مقام نخست‌وزیری از سوی برهم صالح، رییس‌جمهوری عراق، در اعتراض به این انتخاب به خیابان آمدند. این اعتراضات، با وجود وعده‌های محمد علاوی برای پاسخ دادن به خواسته‌های کلیدی معترضان ضدحکومتی در عراق، ادامه دارد.

پس از چهار ماه بحران و با گذشت دو ماه از کناره‌گیری عادل عبدالمهدی از مقام نخست‌وزیری، برهم صالح، شامگاه شنبه اول فوریه/۱۲ بهمن، هشدار خود را عملی کرد و با استفاده از اختیارات خود بر اساس قانون اساسی، نخست‌وزیر جدید را تعیین کرد.

انتخاب محمد توفیق علاوی به مقام نخست‌وزیری از سوی برهم صالح، در بخش‌هایی از عراق از جمله بغداد وشهرهای شیعه‌نشین همچون نجف، ناصریه و بصره با مخالفت گسترده روبرو شد.

برخی گزارش‌ها حاکی از آن است، معترضان عراقی که در میدان تحریر در بغداد تجمع کرده بودند هدف حمله گروهی از هواداران مقتدی صدر قرار گرفته و تعدادی از آنها مجروح شدند. هواداران مقتدی صدر انتخاب محمد علاوی را مورد حمایت قرار دادند.

معترضان مدنی و ضدحکومتی در عراق، پس از کناره‌گیری عادل عبدالمهدی خواستار روی کارآمدن یک شخصیت مستقل سیاسی بودند.

معترضان با این انتخاب مخالف هستند زیرا محمد علاوی را وابسته به یک نظام سیاسی می‌دانند که پیش از این خواستار کناره‌گیری آنان شده بودند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، در شهرهای بزرگ عراق، معترضان راه‌های  ورودی به شهرها را با آتش زدن لاستیک مسدود کردند.

در شهر دیوانیه، معترضان پس از ورود به اماکن دولتی، خواستار تعطیلی این اماکن شدند و دانشجویان هم از رفتن به کلاس‌های درس خودداری کردند.

رادیوفرانسه گزارش داد؛ معترضان شعار «علاوی، انتخاب مردم نیست» سر می‌دهند.

مقاله قبلیرد پای دو نماینده مجلس در پرونده سایپا و وضعیت ۲۶ متهم این پرونده
مقاله بعدیفیلم«یلدا» درجشنواره ساندنس جایزه برد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.