دانشمندان می‌گویند، برخی از شهاب سنگ‌هایی که این اواخر به زمین برخورد کرده‌اند ممکن است در یک میلیون سال گذشته دارای آب‌ بوده‌اند و این بدان معناست که سنگ‌های فضایی در طول زمان آب را به سیاره‌ی ما آورده‌اند.

 بسیاری از دانشمندان گمان می‌کنند که شهاب سنگ‌ها روزگاری آب را به زمین آورده‌اند، اما تحقیقاتی که پیش‌تر انجام شده نشان می‌دهد که واکنش‌های شیمیایی درون ‌آنها که شامل آب نیز بوده‌ است میلیاردها سال پیش متوقف شده است و اکنون این سوال مطرح است که آیا این شهاب سنگ‌ها آب خود را مدت‌ها پیش از دست داده اند یا خیر.

سایمون ترنر(Simon Turner) از دانشگاه مک کواری(Macquarie) در سیدنی، استرالیا و همکارانش ۹ شهاب‌سنگ را که در قرن گذشته به زمین افتاده بودند، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. این شهاب سنگ‌ها زمانی قسمتی از سیارک‌هایی بودند که حدود ۴.۵ میلیارد سال پیش تشکیل شده‌اند.

ترنر می‌گوید: زمانی که یخ درون شهاب سنگ‌ها آب می‌شود آب ایجاد شده به همراه مواد محلول در آن از قسمتی به قسمت دیگر می‌رود و از آنجا که اورانیوم برخلاف توریم عنصری محلول در آب است محققان می‌توانند با بررسی توزیع ایزوتوپ‌های این دو عنصر به دنبال شواهدی از وجود آب باشند.

اورانیم و توریم نیمه عمر بسیار کوتاهی دارند و بنابراین فقط وقایعی را که در طول یک میلیون سال گذشته اتفاق افتاده‌اند ثبت می‌کنند. الگوی‌های اورانیوم و توریم نشان می‌دهد که شهاب سنگ‌ها در طول یک میلیون سال گذشته واکنش‌های شیمیایی با حضور آب داشته‌اند.

سارا راسل‌(Sara Russell) از موزه تحقیقاتی لندن که در این مقاله شرکت نداشته می‌گوید: ما همیشه شهاب سنگ‌ها را اجرامی تصور می‌کردیم که از ابتدای تشکیل منظومه‌ی شمسی تغییر نکرده‌اند اما مطالعات جدید نشان می‌دهد که آن‌ها از نظر شیمیایی فعال بوده‌اند.

به گزارش ایسنا و به نقل از نیوساینتیست، این شهاب سنگ‌ها احتمالا در گذشته آب و مواد آلی به زمین آورده‌اند. این فرضیه را می‌توان با آزمایش نمونه‌هایی که مستقیما از سیارک‌ها گرفته شده به عنوان مثال توسط فضاپیمای Hayabusa ۲ ژاپن و فضاپیمای OSIRIS-REx ناسا مورد بررسی قرار داد.

مقاله قبلینمایش تجمل،در جامعه ایی که یک سوم در فقر بسر می برند!؟
مقاله بعدیوزیر اطلاعات اسرائیل: رژیم جمهوری اسلامی هر جا می‌رود مردم آنجا رنج می‌کشند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.