ناسا می‌تواند یخچال‌هایی را که با ذوب شدن ممکن است شهرهای ساحلی را دچار سیل کنند، شناسایی کند و با روش جدید این سازمان می‌توان تعیین کرد که کدام یخچال بزرگترین تهدید است.

ذوب یخچال‌ها و صفحات یخ خبر بد و نگران کننده‌ای است. سطح اقیانوس را بالا می‌برد و خطر وقوع سیل در زمین‌های ساحلی را افزایش می‌دهد.

اما باید نگران کدام یخچال‌ها بود؟ ناسا می‌تواند در شناسایی آنها کمک کند.

ناسا به تازگی یک روش ابداع کرده است که می‌تواند تعیین کند کدام یخچال‌ها و صفحات یخ، یک منطقه مشخص را تهدید می‌کنند.

این روش پیچیده است اما می‌تواند برای واکنش به هنگام شهرهای ساحلی در مقابل آثار گرم شدن زمین مفید واقع شود.

این روش با استفاده از روش موسوم به “نقشه‌برداری اثر انگشتی شیب”، از ریاضی پیشرفته برای بررسی تغییرات محلی در ضخامت یخ در تمام سیستم‌های تخلیه یخ در جهان استفاده می‌کند.

هنگامی که شما تمام این شیب‌ها را نقشه‌برداری می‌کنید، می‌توانید تعیین کنید که آب در نهایت به کدام سمت برود. البته این کار پیچیده‌تر از چیزی است که فکر کنید.

اگر مقدار زیادی یخ ذوب شود، در واقع  سطح دریا در بعضی مناطق می‌تواند به علت کاهش کشش گرانشی کاهش یابد.

پیش‌بینی‌های حاصل می‌تواند در چندین روش شگفت انگیز باشد. فاصله یخچال‌ها با شهرها لزوما یک عامل نگران کننده نیست.

به عنوان مثال، شهر نیویورک در درجه اول باید در مورد یخچال‌های طبیعی در شمال شرقی گرینلند که از جمله دورترین یخچال‌ها به این شهر هستند، نگران باشد.

اگر تنها یخچال‌های طبیعی در همان منطقه گرینلند ذوب شود سطح دریا در اطراف اسلو پایتخت نروژ کاهش خواهد یافت.

در ضمن، صفحات شکننده یخ در غرب قطب جنوب، بزرگترین خطر برای سیدنی هستند.

کشف این روش شاید مسئله شگفت‌انگیزی نباشد، اما اگر راهی برای آهسته یا متوقف کردن روند ذوب یخچال‌های طبیعی وجود نداشته باشد، می‌تواند مهم باشد.

به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، برنامه‌ریزان می‌توانند از داده‌ها برای فهمیدن اینکه آیا نیاز به دیوارهای دریایی و سایر اقدامات برای جلوگیری از سیل دارند یا خیر استفاده کنند.

مقاله قبلیایرانی متهم شده در پرونده هک سریال «بازی تاج و تخت» کیست
مقاله بعدیرمزگشایی از یک سیارک “سیگار برگی”
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.