در روز سه‌شنبه یازدهم دی‌ماه، به‌رغم حضور دانشجویان در کلاس درس، کلاس به علت عدم حضور استاد تشکیل نشد، علت این اتفاق، همراه نداشتن کارت پرسنلی توسط دکتر شفیعی کدکنی بود که به همین جهت، انتظامات مانع از ورود وی به دانشگاه شدند.

 روز سه شنبه محمدرضا شفیعی کدکنی، استاد برجسته دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، در اتفاقی نادر، از ورود به دانشگاه بازماند.

در روز سه‌شنبه یازدهم دی‌ماه، به‌رغم حضور دانشجویان در کلاس درس، کلاس به علت عدم حضور استاد تشکیل نشد، حال آنکه به مدت بیش از یک ساعت، فاصله استاد از محل تشکیل کلاس فقط 5 دقیقه بود و استاد کماکان پشت درهای دانشگاه مانده بود. علت این اتفاق، همراه نداشتن کارت پرسنلی توسط دکتر شفیعی کدکنی بود که به همین جهت، انتظامات مانع از ورود وی به دانشگاه شدند.

بسیاری از دانشجویان معتقد بودند که این اتفاق به علت بروز حوادث روز قبل از آن در مقابل دانشگاه تهران بود که مقرر شده بود در این روز هیچ‌کس بدون کارت پرسنلی یا کارت دانشجویی وارد دانشگاه نشود. ظاهرا پادرمیانی مدیر گروه ادبیات فارسی و حتی گفته می‌شود نیلی احمدآبادی (رئیس دانشگاه)، نتوانست کارساز باشد و تلاش‌ها برای ورود دکتر شفیعی کدکنی به دانشگاه به علت به همراه نداشتن کارت پرسنلی بی‌نتیجه ماند.

 پس از پیگیری‌های برای تماس با ریاست دانشگاه و بی‌نتیجه ماندن آن، جست‌وجو برای فهم چرایی این اتفاق از کانال تماس با مدیریت روابط‌عمومی دانشگاه دنبال شد ولی این مسئول در پاسخ به پرسش‌ها، گفت: اتفاق خاصی نبوده است و این موضوع حل شده! و البته ارتباطی با انتظامات دانشگاه تهران نداشته و تلاش‌ها برای عدم ورود ایشان به دانشگاه، بیشتر معطوف به نیروهایی بیرون از دانشگاه بود. مدیر مربوطه با اعلام اینکه در جلسه است، از پاسخ‌گویی به سایر پرسش‌های خبرنگار ایلنا، امتناع ورزید.

 گفتگو با مسئول حراست و انتظامات دانشگاه تهران نیز به نتیجه روشنی منجر نشد و او با بیان اینکه «اتفاق خاصی نبوده و نیازی به خبری شدن ندارد» از گفتگو در این‌باره، به دلیل حضور در جلسه سر باز زد.

به گزارش ایلنا؛  به‌نظر می‌رسد عدم پاسخگویی مسئولان دانشگاه تهران به این دلیل که این مسئله از جانب آنها اتفاق نیفتاده است، نشانه ناخوشایندی از امکان تکرار برخوردهای مشابه با اساتید نام‌آوری نظیر دکتر شفیعی کدکنی باشد.

مقاله قبلیانتقاد سفیر اسرائیل از توئیت جواد ظریف؛ «به زبان دیگری خواهان نابودی کشورهای ما است»
مقاله بعدیتصاویر دورترین جرم آسمانی به بشر منتشر شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.