سایت خبری زیر نظر محمدرضا عارف، رییس فراکسیون امید مجلس شورای اسلامی، خبری درباره ی وضعیت بازداشت ادمین چند کانال تلگرامی منتشر کرده است با تیتر «شعبه دوم دادسرای فرهنگ و رسانه مرجع دستگیری ادمین کانال‌های خبری».
سایت «امیدنامه» نوشته است: «طی روزهای گذشته برخی از ادمین‌های کانال های خبری بارداشت شدند. طبق پیگیری‌های بعمل آمده وزارت اطلاعات دخالتی در بازداشت‌های اخیر ندارد و طبق گفته خانواده یکی از بازداشت‌شدگان شعبه دوم دادسرای فرهنگ و رسانه حکم بازداشت فعالان شبکه های اجتماعی را صادر کرده است و بازداشت آنها توسط ماموران سازمان اطلاعات سپاه صورت گرفته است. گفته می‌شود اتهام بازداشت شدگان اقدام علیه امنیت داخلی عنوان شده است. برخی نمایندگان مجلس پیگیر وضعیت بازداشت‌شدگان اخیر هستند».

«علی مطهری» نایب رئیس مجلس شورای اسلامی روز گذشته در گفتگویی با ایسنا با اشاره به بازداشت برخی مسوولان کانال‌های تلگرامی اصلاح طلب و همچنین نحوه بازداشت احسان مازندرانی مدیر روزنامه فرهیختگان خواستار توضیح وزیر اطلاعات درباره موضوع شد و گفت که اگر پاسخ قانع کننده داده نشود سوال از وزیر یا استیضاح وی در مجلس پیگیری خواهد شد.

بر اساس شنیده ها از شبکه های اجتماعی، مدیران کانال های تلگرامی به نام های اصلاح طلبان نیوز، اصلاحات نیوز، مجمع اصلاح طلبان از جمله ی کسانی هستند که بازداشت شده اند.

مقاله قبلیافزایش ارتفاع اقیانوس مدفون در یخ قمر زحل یا کِیوان
مقاله بعدیمطالعه ناسا برای ساخت تلسکوپ با کمک خورشید
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.