در حالی که مراسم اصلی شصتمین سالگرد ١٦ آذر صبح امروز در دانشگاه بهشتی با سخنان حسن روحانی برگزار شد، مراسم دیگری نیز در ابن بابویه بر آرامگاه شهدای ١٦ آذر برپا گردید. به موازات این دو مراسم، عصر امروز در دانشگاه فنی دانشگاه تهران نیز سه تن از شخصیت‌های وابسته به جریان موسوم به اصولگرائی، محمد باقر قالیباف، سعید جلیلی و محمد حسین صفار هرندی، در مقابل دانشجویان هوادار خود سخنرانی کردند.

 برخلاف مراسم دانشگاه بهشتی که هواداران روحانی و دانشجویان بسیجی هر دو در مراسم حضور داشتند و علیه یکدیگر شعار می دادند، در اجتماع بعد از ظهر، دانشجویان شرکت کننده توسط بسیج دانشجوئی و نیز انجمن موسوم به “مستقل” دانشگاه تهران دعوت شده بودند و به همین دلیل تجمع آنها منسجم و یکپارچه بود. این اجتماع با پرچم های زرد رنگی با شعار «مرگ بر آمریکا» تزئین شده بود؛ پلاکارت‌هائی با مضمون دفاع از شهدای هسته ای و استکبارستیزی نیز در دست این افراد بود؛ شعار «منافق فتنه‌گر اعدام باید گردد» نیز همه‌جا به چشم می خورد.

 به گزارش خبرگزاری فرانسه، محمد باقر قالیباف، در سخنان ضدآمریکائی‌اش به مناسبت ١٦ آذر، در عین‌حال جنبش اعتراضی مردم در چهار سال پیش را نیز فراموش نکرد و شعار «نه غزه نه لبنان» آنها را به باد انتقاد گرفت که با شعار تشویقی «مرگ بر فتنه گر» حضار مواجه شد. دانشجویان شرکت کننده در فرصت‌های مختلف شعار «موسوی کروبی اعدام باید گردند» سر می دادند.

 خبرگزاری “مهر” تأکید می کند که ترکیب دانشجویان یکدست بوده است و با ورود سخنرانان «سر از پا نمی شناختند».

 بسیج دانشجوئی در پایان قطعنامه‌ای صادر کرد که در آن تقاضا شده بود تا «سران فتنه آمریکائی اسرائیلی» در دادگاه صالحه اسلامی محاکمه شوند. جمعیت در مقابل این مطالبه آرزوی اعدام آنها را کرد.

 در حالیکه صبح امروز حسن روحانی در مقابل شعار آزادی کروبی و موسوی که از سوی دانشجویان مطرح شد، سربسته پاسخ داد که «دولت به تعهدات خود پایبند است»؛ امروز در جلسه دیگری که به همین مناسبت در دانشگاه “پیام نور” خراسان برگزار شد، حجت الاسلام علی سعیدی- نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران، تأکید کرد که «جرم فتنه‌گران بالاتر از حصر است و آنها مشمول رأفت اسلامی شده اند». او که کاندیداهای ریاست جمهوری دوره قبل را «فتنه گر» می نامید آنها را متهم کرد که «به ساختار نظام حمله کرده اند و دنبال بر اندازی بوده‌اند».

وی فاش ساخت که دشمنان می خواستند به کمک فتنه گران داخلی «روش اوکراین» را در ایران پیاده کنند.

این نماینده ولی فقیه بطور حیرت انگیزی اعلام کرد که «اگر فیلم امکانات رفاهی سران فتنه را در حصر به مردم نشان دهند همه می بینند که این فتنه گران آن گونه که برخی ادعا می کنند در حصر و سختی نیستند». او البته توضیح نداد که اگر آنها در«حصر» نیستند چرا نمی‌توانند از محل اقامت خود خارج شوند و اگر در سختی نیستند چه کسی از نشان دادن فیلم «امکانات رفاهی» آنها جلوگیری می کند.

مقاله قبلیسازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور: بیاد ۱۶ آذر ۱۳۳۲ (روز دانشجو)
مقاله بعدیجلسه دادگاه علی کرمی برگزار نشد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.