در پی احیا و اعلام تحریم های آمریکا علیه جمهوری اسلامی، پالایشگاه های نفت کشورهای اروپایی به ویژه پالایشگاه های شرکت فرانسوی “توتال” آهسته آهسته خود را برای توقف خرید نفت جمهوری اسلامی آماده می کنند و به این ترتیب راه را بر ٢٠ درصد صادرات نفت این کشور می بندند.

اگر چه دولت های اروپایی از خروج یکجانبۀ آمریکا از برجام پشتیبانی نکردند، اما شرکت های اروپایی از جمله بانک ها، مؤسسات بیمه و حمل و نقل دریایی به دلیل ترس از تحریم های ثانوی آمریکا پیوندهای خود را با جمهوری اسلامی تدریجاً قطع می کنند.

قرار است تحریم های آمریکا علیه صنایع نفت و گاز جمهوری اسلامی از چهارم نوامبر آینده به اجرا گذاشته شود. یکی از مدیران شرکت نفتی ایتالیایی به نام “ساراس” به رویترز گفته است که این شرکت و دیگر شرکت های اروپایی قادر نیستند تحریم های آمریکا را علیه جمهوری اسلامی به چالش بکشند.

رویترز افزوده است که سقوط صادرات نفت ایران به کشورهای اروپایی، تلاش های اروپا را برای متعهد نگه داشتن رژیم جمهوری اسلامی نسبت به برجام با مشکلات عدیده روبرو خواهد کرد. رویترز به نقل از منابع آگاه نوشته است که تقریباً کلیه شرکت های نفتی فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و یونان تدریجاً خرید نفت جمهوری اسلامی را متوقف می کنند. یک پنجم نفت صادراتی جمهوری اسلامی به همین شرکت های اروپایی فروخته می شود.

غالب این شرکت ها تا چهارم نوامبر آینده به خریداری نفت جمهوری اسلامی ادامه می دهند، اما، هیچیک از آنها از جمله شرکت فرانسوی “توتال” قصد ندارد قراردادهای خرید نفت از جمهوری اسلامی را تمدید کند. حتا اگر شرکت های نفتی اروپا بخواهند پس از چهارم نوامبر آینده نفت جمهوری اسلامی را خریداری کنند، با مانع بانک ها و شرکت های بیمه و حمل و نقل روبرو خواهند شد که به دلیل تحریم های آمریکا از همکاری با حکومت جمهوری اسلامی خودداری می ورزند. رویترز به نقل از منابع آگاه افزوده است که پالایشگاه های اروپایی قصد دارند نفت روسیه و عربستان را جایگزین نفت جمهوری اسلامی کنند. شرکت یونانی “هلنیک” از هم اکنون واردات نفت از جمهوری اسلامی را متوقف کرده است. یکی از دلایل این امر خودداری یک بانک سوئیسی از همکاری با جمهوری اسلامی برای پرداخت مبالغ نفت خریداری شده از این کشور است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه؛ رویترز همچنین نوشته است که شرکت های آسیایی نیز در اقدامی مشابه واردات نفت از جمهوری اسلامی را متوقف می کنند. برای نمونه، شرکت هندی “رلیانس” که صاحب بزرگترین پالایشگاه های نفت جهان است در نظر دارد واردات نفت از جمهوری اسلامی را قطع کند.

مقاله قبلینسرین ستوده: لیست قوه قضاییه خداحافظی با حق دفاع است و راهی جز لغو آن نیست
مقاله بعدیرقابت آنجلینا جولی و هلنا بونهام بر سر نقش شرور در «جیمز باند»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.