آتنا دائمی، فعال حقوق مدنی زندانی که به تازگی حکم جدید سه ماه و یک روز حبس به پرونده فعلی او اضافه شده است در اعتراض به این حکم جدید و همچنین محکومیت یک سال حبس تعلیقی دو خواهرش (انسیه و هانیه دائمی) از روز شنبه ۱۹۹ فروردین ماه در بند زنان زندان اوین اعتصاب غذا (تر) کرد.

این زندانی در نامه‌ای سرگشاده خطاب به مسوولان قضایی گفته است با بیان اینکه تا رسیدن به خواسته‌اش دست از اعتصاب غذا برنخواهد داشت، نوشته است: «مسوولیت هر اتفاقی که برایش رخ دهد با رییس زندان اوین و براداران سپاهی و دادستانی است.» او با اشاره به اینکه می‌داند اعتصاب غذا «خشونت علیه خود» است، نوشته ولی این «تنها راه اعتراضم به گروگان‌گیری و اعمال خلاف قانون مجریان قانون است.»

به گفته یک منبع مطلع درخواست او از مقامات قضایی برای توقف اعتصاب غذایش «اعلام و ابلاغ حکم برائت از خودش و دو خواهرش از دو اتهام «تمرد در برابر ماموران در حین انجام وظیفه» و«توهین به مامور دولت حین انجام وظیفه» است.

آتنا دائمی همچنین در ابتدای نامه‌اش با اشاره به فشار بر خانواده‌های زندانی نوشته است: «اجازه نمی‌دهم دستگاه‌های امنیتی علاوه بر زیر پاگذاشتن قانون خود نوشته‌شان، از خانواده‌های‌مان به عنوان ابزار شکنجه روانی و ایجاد فضای خفقان در جامعه استفاده کنند.»

او در بخشی از نامه‌اش در انتقاد به بازداشت منتقدان حکومت نوشته است: «هرازگاهی از گوشه و کنار دنیا می‌شنویم که تعدادی جنایتکار یا تروریست مرم را به گروگان می‌گیرند تا به اهداف‌شان که انتقام‌گیری یا کسب ثروت است دست یابند اما در ایران برعکس همه‌جا این مجریان قانون هستند که مردم، اموال‌شان و خانواده‌های زندانیان سیاسی را به گروگان می‌گیرند تا در جامعه رعب و وحشت و خفقان به خواسته‌شان که بقای خود است، برسند.»

یک منبع مطلع به وضعیت آتنا دائمی با اظهار نگرانی از وضعیت جسمی او گفت:‌ «قبل از سال جدید، یک روز آتنا ناگهان بینایی یکی از چشم های را کامل از دست می‌دهد و چند روز پس از آن چشمش بینایی لازم را نداشته و تار می‌دیده که او را به بیمارستان فارابی منتقل کردند. پزشک گفته بود عصب چشمش متورم شده اما برای تشخیص علت باید ام. آر. آی شود اما بعد تعطیلات نوروزی مواجه شدیم و متاسفانه هنوز آتنا به بیمارستان منتقل نشده است.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران؛ آتنا دائمی در تاریخ ششم آذر ماه ۹۵ با هجوم ماموران به منزلش که «بدون احضاریه کتبی و خودداری ماموران سپاه از نشان دادن حکم قضایی» همراه بود  برای اجرای حکم هفت سال حبسش به زندان اوین منتقل شد. خانم دائمی از اقدام ماموران سپاه پاسداران در زمان بازداشت در منزلش که بدون نشان دادن حکم قضایی و همراه با خشونت و توهین بوده شکایت کرد با این حال تاکنون به شکایت او پاسخی داده نشده است. یک منبع مطلع در گفتگویی با کمپین در تاریخ ۱۵ فروردین ۹۶ گفت: «گفته شده متن شکایت در دفتر آقای چهارمحالی، رییس زندان اوین گم شده است.»

اما ماموران سپاه از آتنا دائمی و دو خواهرش به دلیل مقاومت و توهین به ماموران در زمان اجرای حکم شکایت کرد و در شعبه ۱۱۶۳ دادگاه کیفری شهید مقدس آتنا، انسیه و هانیه دائمی به اتهامات «تمرد در برابر ماموران در حین انجام وظیفه» و «توهین به مامور دولت حین انجام وظیفه» محکوم و به سه ماه و یک روز حبس محکوم شدند.  این حکم برای دو خواهر آتنا به مدت یکسال به حالت تعلیق درآمده اما حکم آتنا به حکم هفت سال حبس فعلی او اضافه شده است. حکم آن‌ها پس از تعطیلات نوروزی به وکیل‌شان ابلاغ شده است.

مقاله قبلی«سرنوشت خشمگین‌ها» اکران می‌شود
مقاله بعدینرگس محمدی: ترجیح میدهم زن معترض، هر چندان زندانی باشم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.