اسلامگرایان داعش بعد از تصرف هر شهر، بیلبوردی در مناطق شلوغ شهر نصب می‌کنند و شرایط پوشش زنان را در آن بیان می‌کنند.
به گزارش باشگاه خبرنگاران، اسلامگرایان داعش به محض تصرف منطقه ای در کشورهای عراق یا سوریه و یا لیبی، شروط خود را درباره شیوه پوشیدن، شکل و نیز خورد وخوراک مردم را اعلام می کند. این گروه اخیرا ۷ هفت شرط برای خروج زنان از خانه هایشان در تابلوها و بنر های نصب شده اعلام کرده اند.

هفت شرط با عنوان (شروط حجاب شرعی) درباره لباس زنان:

۱-باید ضخیم باشد طوری که پشت آن پیدا نباشد.
۲- گشاد باشد.
۳- چسبان نباشد.
۴- همه بدن را بپوشاند.
۵- شبیه لباس زنان یا مردان کافر نباشد.
۶- توجه دیگران را به خود جلب نکند.
۷- معطر نباشد.

217454_916
این عکس مربوط به شهر موصل و خیابان نجفی می باشد.
217455_940

این عکس مربوط به شهر سرت می باشد.

مقاله قبلیاولین واکنش سپاه پاسداران به توافق هسته‌ای: «نگرانی‌هایی وجود دارد»
مقاله بعدیبسمه الجبوری زن عراقی محبوس در زندان قرچک ورامین در آستانه مرگ
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.