مرتضی غفوری فیلمبردار سینما از ادامه فیلمبرداری «گینس» به کارگردانی محسن تنابنده در مزرعه شترمرغ ها خبرداد.

مرتضی غفوری فیلمبردار سینما با اشاره به اینکه فیلمبرداری فیلم «گینس» با بازی محسن تنابنده و رضا عطاران همچنان ادامه دارد، گفت: 15 روز از فیلمبرداری «گینس» گذشته و در حال حاضر در لوکیشنی اطراف ورامین و در بین شترمرغ ها کار می کنیم.

وی ادامه داد: رضا عطاران و محسن تنابنده بازیگران اصلی این فیلم سینمایی در این لوکیشن جلوی دوربین رفته اند.

به گزارش مهر؛ غفوری با اشاره به کار کردن با حیوانات گفت: کار با حیوانات در یک فیلم سینمایی سخت است، چه رسد به این که این حیوان یک شترمرغ باشد که کارکردن با آن بسیار سخت تر است و می توان گفت شترمرغ جزو حیواناتی است که نمی توان با آن کار کرد. این در حالی است که داستان فیلم از یک شترمرغ شروع می شود.

در خلاصه داستان «گينس» آمده است: فردين: گينس سيخی چنده؟! پول کجاست اينو بگو؟ غنچه: خاک بر سرت که نافتو از پول بريدن. بدبخت همش اعتباره… ميدونی کيا اسمشون تو گينسه… علی دايی… رضا زاده… جنيفر لوپز.

مقاله قبلیما نیمی از جمعیت ایرانیم
مقاله بعدیجلوگیری از دفن یک بهایی، دو ماه پس از درگذشتش
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده