سی و یکمین دوره مراسم اهدای جوایز فیلم اروپایی شامگاه شنبه در شهر سویا در اسپانیا برگزار شد و فیلم سیاه و سفید «جنگ سرد» با بردن چهار جایزه فاتح مطلق این دوره لقب گرفت.

«جنگ سرد» که بهار امسال در بخش مسابقه جشنواره کن جایزه بهترین کارگردان را برای پاول پاولیکوفسکی به ارمغان آورده بود، در جوایز فیلم اروپایی برنده چهار جایزه بهترین فیلم اروپا، بهترین کارگردان، بهترین فیلمنامه (پاولیکوفسکی) و بهترین بازیگر زن (جوانا کولیگ) شد. جایزه بهترین بازیگر مرد هم به مارسلو فونته برای بازی در «داگمن» متئو گارونه رسید.

آرماندو یانوچی، فیلمساز بریتانیایی برای ساختن هجویه سیاسی «مرگ استالین» جایزه بهترین فیلم کمدی را برد و جایزه کشف اروپایی به «دختر» به کارگردانی لوکاس دونت اهدا شد؛ فیلمی که نماینده بلژیک در اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان است. دو ناکام بزرگ این دوره «مرز» علی عباسی و «خوشحال چون لاتزارو» بودند که با وجود نامزدی در چهار بخش دست خالی مراسم اهدای جوایز را ترک کردند.

جایزه فیلم برگزیده مردم به «مرا به نام خودت صدا بزن» به کارگردانی لوکا گوادانینو رسید و کنستانیتن کاستا-گاوراس جایزه افتخاری را از دستان ویم وندرس، رئیس آکادمی فیلم اروپا گرفت. کارمن مائورا، بازیگر اسپانیایی به پاس شش دهه فعالیت پرثمر جایزه دستاورد عمر را به دست آورد و جایزه دستاورد اروپایی در سینمای جهان به رالف فاینس، بازیگر و کارگردان انگلیسی اهدا شد.

به گزارش همشهری به نقل از ایندی‌وایر، «جنگ سرد» که با پنج نامزدی پیشتاز سی و یکمین جوایز فیلم اروپایی بود، فقط در بخش بهترین بازیگر مرد جایزه نگرفت. پاولیکوفسکی ۶۱ ساله در ۲۰۱۵ با «ایدا» جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان را برد و می‌تواند در ۲۰۱۹ با «جنگ سرد» برنده همین جایزه در نود و یکمین دوره مراسم اهدای جوایز اسکار به نمایندگی از لهستان باشد.

مقاله قبلیتاریخ جدیدی برای آخرالزمان
مقاله بعدینرگس محمدی خطاب به دادستان تهران: شرایط دسترسی به داروهایمان را فراهم آورید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.