یکی از بزرگ‌ترین کوه‌های یخی که تا‌کنون ثبت شده از منطقه‌ای در قطب جنوب جدا شد و و نقشه شبه‌جزیره جنوبگان را برای همیشه تغییر داد.

مساحت این توده یخی، ۶۰۰۰ کیلومتر مربع، معادل هشت برابر مساحت شهر تهران است.

یک ماهواره آمریکایی تصاویری از این کوه یخی شناور را در حال گذشتن از منطقه‌ای به نام «لارسن‌ سی آیس‌شلف» در جنوبگان ثبت کرده است.

دانشمندان از بیش از یک دهه پیش در حال مطالعه روی ترکی روی یخ‌های منطقه لارسن بودند و پیش‌بینی جدا شدن یک توده یخی از این منطقه را کرده بودند.

ایجاد گسل در کوه‌های یخی این منطقه از حدود سه سال پیش شدت گرفت و از آن زمان احتمال جدا شدن بخشی از آن روز به روز بیشتر می‌شد.

این توده یخی جداشده که حدود ۲۰۰ متر ضخامت دارد، در کوتاه مدت با سرعت زیادی حرکت نخواهد کرد و چندان از منطقه فعلی خود دور نخواهد شد.

اما جریان‌های آب و باد احتمالا این توده عظیم را در نهایت به سمت شمال قطب جنوب هدایت می‌کند و در آن صورت این کوه یخی به مانعی برای کشتیرانی در آن منطقه تبدیل خواهد شد.

گفته می‌شود توده یخی جدید از نظر بزرگی در میان ۱۰ کوه یخی است که تاکنون جدا و شناور شده‌اند. اما با بعضی از توده‌های بسیار عظیمی که تاکنون دیده شده، قابل مقایسه نیست.

بزرگ‌ترین کوه یخی شناور در منطقه تحت پوشش ماهواره‌ها در سال ۲۰۰۰ از منطقه «راس آیس‌شلف» جدا شد و مساحت آن ۱۱ هزار کیومتر مربع است. شش سال بعد تکه‌های این کوه یخی غول‌پیکر هنوز شناور بودند و از آب‌های اطراف نیوزیلند می‌گذشتند.

به گزارش آنا به نقل از رویترز، در سال ۱۹۵۶ گزارش شد که یک کشتی یخ‌شکن نیروی دریایی آمریکا با تکه‌ای شناور به مساحت ۳۲ هزار کیلومتر مربع – به اندازه مساحت کشور بلژیک – روبه‌رو شد، اما در آن زمان ماهواره‌ای نبود که این برخورد را ثبت کند.

مقاله قبلیکلینت ایستوود از قهرمانان واقعی در فیلم جدید خود استفاده می کند
مقاله بعدیراز نامه‌های چوبی برملا می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.