وارث سلسله پهلوی در گفتوگو با فاکسنیوز اعلام کرد آمادگی دارد در دوران گذار نقشآفرینی کند و بر ضرورت همکاری نیروهای نظامی و بدنه اداری برای سقوط رژیم تأکید کرد
شاهزاده رضا پهلوی، وارث سلسله پهلوی، در گفتوگو با شبکه فاکسنیوز در شامگاه سهشنبه ۶ ژانویه ۲۰۲۶ (۱۶ دی ۱۴۰۳) اعلام کرد: «بیش از هر زمان دیگری آمادهام که بهمحض فراهمشدن شرایط، وارد ایران شوم و در کنار هممیهنانم برای هدایت نبرد نهایی حضور داشته باشم.»
ایشان درباره آینده سیاسی ایران گفت که به دعوت مردم آماده ایفای نقش در دوران گذار است و تصریح کرد: «به فراخوان هممیهنانم، قدم پیش گذاشتم تا رهبری این گذار از استبداد به سوی آیندهای دموکراتیک را بر عهده بگیرم.» او افزود: «نقش من کمک به هممیهنانم برای دستیابی به این هدف است؛ تحقق یک پایان مسالمتآمیز از طریق همهپرسی ملی و مجلس مؤسسان.»
شاهزاده پهلوی تأکید کرد که نسبت به شکل نهایی نظام سیاسی بیطرف است و گفت: «من نسبت به نتیجه نهایی بیطرف هستم، به شرط آنکه یک دموکراسی سکولار باشد.»
به گفته شاهزاده رضا پهلوی، مردم ایران بیش از هر زمان دیگری برای پایاندادن به جمهوری اسلامی مصمم هستند. وی با اشاره به نقش بازار و نیروهای نظامی در تحولات اخیر گفت: «امروز شاهد صحنههای بیسابقهای در بازار ایران هستیم؛ بازاریانی که به معترضان پیوستهاند.»
شاهزاده درباره جداشدن نیروهای نظامی و انتظامی و بدنه اداری غیرنظامی از جمهوری اسلامی توضیح داد: «وقتی با یک رژیم بهشدت خشن روبهرو هستید و به دوران پس از فروپاشی و ثبات یک گذار نرمتر فکر میکنید، بدون همکاری و همراهی ضمنی نیروهای نظامی این کار ناممکن خواهد بود. اینکه آنها به فراخوان من توجه کردهاند و من پیام دیگری برایشان فرستادم تا موضع خود را روشن کنند؛ یا با مردم هستند یا در مقابل آنها میایستند.»
شاهزاده پهلوی تأکید کرد که این موضوع فقط به نیروهای نظامی و شبهنظامی محدود نیست: «این شامل بدنه اداری غیرنظامی هم میشود، افرادی که در وزارتخانههای دولتی کار میکنند. همه اینها میتوانند بخشی از راهحلی باشند که این رژیم را به زانو درخواهد آورد.»
اظهارات اخیر شاهزاده رضا پهلوی نشاندهنده تحولی مهم در استراتژی اپوزیسیون ایرانی است. او برای نخستینبار بهصراحت از آمادگی خود برای ورود به ایران و رهبری دوران گذار سخن گفته و چارچوب مشخصی برای این گذار ارائه کرده است.
تغییر از نمادگرایی به رهبری عملیاتی
تا به امروز، شاهزاده پهلوی بیشتر نقش نمادین داشته و از فاصله به اعتراضات حمایت میکرد. اما اکنون با اعلام آمادگی برای ورود به ایران و رهبری «نبرد نهایی»، او بهطور مستقیم خود را بهعنوان یک گزینه رهبری در دوران گذار معرفی میکند. این تغییر موضع میتواند نشاندهنده ارزیابی او از بلوغ شرایط برای تغییر بنیادین در ایران باشد.
نکته کلیدی در سخنان پهلوی، تأکید بر جلب همکاری نیروهای نظامی و بدنه اداری دولتی است. ایشان بدرستی دریافته که بدون همکاری این نیروها، گذار نرم ناممکن است. تجربه سقوط رژیمهای اقتدارگرا نشان داده که زمانی فروپاشی رخ میدهد که بخشهای کلیدی دستگاه امنیتی و اداری از حمایت رژیم دست بکشند.
اشاره پهلوی به پیوستن بازاریان به معترضان، یادآور نقش تاریخی بازار در سال ۱۳۵۷ است. بازار سنتی ایران همواره یکی از ارکان قدرت اقتصادی و اجتماعی بوده و اتحاد آن با معترضان میتواند نشانهای از گسترش نارضایتی در لایههای مختلف جامعه باشد.
