خانه اخبار شان پن جايزه افتخاری سزار را دريافت خواهد كرد

شان پن جايزه افتخاری سزار را دريافت خواهد كرد

0
193

شان پن بازيگر و كارگردان مشهور جايزه افتخاري سزار فرانسه را كه معادل اسكار اين كشور است، دريافت مي‌كند.

 آكادمي فيلم فرانسه اواخر روز دوشنبه با توصيف شان پن به عنوان «افسانه‌اي در طول عمرش» اعلام كرد كه به او جايزه افتخاري سزار را تقديم خواهد كرد كه معادل فرانسوي جايزه اسكار است. او اين جايزه را روز بيستم ماه فوريه در مراسمي كه در پاريس برگزار خواهد شد دريافت مي‌كند.

به گفته برگزاركنندگان اين مراسم، شان پن جايزه خود را در چهلمين سالگرد اين مراسم و به خاطر مسير حرفه‌اي شغلي و «انتخاب فيلم‌هايش با دقت و تعهد» دريافت مي‌كند.

اين بيانيه از فيلم‌هاي شناخته شده و برنده جوايز مختلف او از فيلم سال 1997 نيك كاساويت كه پن براي آن برنده جايزه بهترين بازيگر فستيوال كن شد يعني «او خيلي دوست داشتني است» گرفته تا «مرده متحرك» كه براي او جايزه بهترين بازيگر برلين را به ارمغان آورد، نام برد.

از ديگر فيلم‌هاي او مي‌توان به دو نقش‌آفريني او در فيلم «رودخانه مرموز» كلينت ايستوود و «ميلك» گاس ون‌سن اشاره كرد كه دو جايزه اسكار را برايش به همراه داشتند.

نقش‌آفريني‌هاي او در فيلم «21 گرم» الخاندرو گونزالز ايناريتو و «غوغا» ساخته آنتوني درازان نيز مورد تجليل قرار گرفتند. آكادمي فرانسه گفت: او يكي از معدود بازيگراني است كه توانسته جوايز سه فستيوال بزرگ بين‌المللي و همچنين دو اسكار و يك گلدن گلوب را از آن خود كند. بازيگري افسانه‌اي، با شخصيتي متعهد، كارگرداني خارق‌العاده، شان پن يك نماد در صنعت فيلم آمريكاست.

پيش از پن، اسكارلت جوهانسون و كوين كاستنر برنده جايزه اسكار در دو سال گذشته اين جايزه را از آن خود كرده بودند. از ديگر برندگان جايزه سزار مي‌توان به مريل استريپ، كيت وينسلت و داستين هافمن اشاره كرد.

پن اخيرا كار فيلمبرداري «آخرين چهره آفريقاي جنوبي» را با نقش‌آفريني شارليز ترون، خاوير باردم و آدل اگزاركوپولوس برنده سال گذشته بهترين بازيگر تازه‌كار زن سزار به پايان رسانده است.

به گزارش خبرگزاري مهر به نقل از هاليوود ريپورتر، ليست كامل نامزدهاي دريافت جوايز سزار امسال روز چهارشنبه اعلام خواهد شد.

19641179

جایزه سزار (به فرانسوی: César du cinéma) جایزه سینمایی ملی فرانسه است که نخستین بار در سال ۱۹۷۵ برگزار شد. نامزدهای این جایزه توسط اعضای آکادمی هنرها و فنون سینمایی فرانسه (به فرانسوی: Académie des Arts et Techniques du Cinéma) برگزیده می‌شوند که مراسم آن در تئاتر دو شتله پاریس معمولاً در فوریه برگزار می شود . این جایزه که نام خود را از سزار بالداچینی، مجسمه‌ساز فرانسوی گرفته‌است به اسکار فرانسوی معروف است.

مقاله قبلیچراغ سبز ارشاد برای فعالیت حبیب در ایران
مقاله بعدیغلامعلی خوشرو سفیر جدید جمهوری اسلامی در سازمان ملل تعیین شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.