با نزدیک شدن به فصل جوایز سینمایی بازار پیش‌بینی‌ها داغ است و فیلم‌های متعددی در صف رقابت کسب جایزه بهترین فیلم خارجی سال از گلدن گلوب قرار دارند.

انجمن مطبوعات خارجی هالیوود مانند اسکار عمل نمی‌کند که از کشورها بخواهد نمایندگان خود را برای حضور در بخش بهترین فیلم خارجی زبان معرفی کنند. به همین دلیل «زندگی پیش رو» می‌تواند هنوز به عنوان بخت دریافت جایزه بهترین فیلم خارجی گلدن گلوب مطرح باشد.

سوفیا لورن نیز می‌تواند در بخش بهترین بازیگر زن سال شانس نامزد شدن را داشته باشد. در حالی که ایتالیا فیلم «شب» را برای اسکار معرفی کرده اما این فیلم در گلدن گلوب شانسی ندارد زیرا یک مستند بلند است و جایی در جوایز گلدن گلوب ندارد.

در عین حال مناقشه زیادی درباره فیلم «میناری» وجود دارد که باید در بخش بهترین فیلم نامزد شود. این فیلم هنوز در بخش بهترین بازیگر می‌تواند شانس حضور داشته باشد.

ورایتی نامزدهای احتمالی گلدن گلوب در بخش بهترین فیلم خارجی زبان را چنین معرفی کرده است:

۱. «میناری» از آمریکا ساخته لی آیزاک چانگ؛ فیلمی درباره یک خانواده کره‌ای که به آرکانزاس نقل مکان می‌کنند تا در دهه ۱۹۸۰ زندگی جدیدی را در یک مزرعه شروع کنند. بازیگران: استیون یئون، یری هان، الن اس کین، یو-جونگ یوئن، ویل پتون.

۲. «زندگی پیش رو» از ایتالیا ساخته ادواردو پونتی؛ رابطه بین زن سالخورده‌ای که بازمانده جنگ جهانی است با یک پسر بچه ۱۲ ساله خیابانی در مرکز توجه این فیلم است. بازیگران: سوفیا لورن و ابراهیم گویی

۳. «دور دیگر» از دانمارک ساخته توماس وینتربرگ؛ درباره چهار دوست که همه آموزگار دبیرستان هستند و می‌خواهند سطح زندگی‌شان را با ایده‌ای عجیب بالا ببرند. بازیگران: مدس میکلسن، توماس بو لارسن و مانگوس میلانگ.

۴. «تو را با خود حمل می‌کنم» از مکزیک به کارگردانی هایدی اوینگ؛ درباره جاه‌طلبی و فشار اجتماعی بر یک آشپز مشتاق که وی را وادار می‌کند خانه خود در مکزیک را ترک کند و به نیویورک برود و ببیند زندگی آنجا هرگز مثل گذشته نخواهد بود. بازیگران: آرماندو اسپیتیا، کریستین واسکز و میشل رودریگز.

۵. «لا لورونا» از گواتمالا ساخته جایرو بوستامنته؛ درباره ژنرالی که نظارت بر نسل کشی مایاها را برعهده داشت و با روح آنها روبه‌رو می‌شود. بازیگران: ماریا مرسدس کوروی، سابریتا دلا هوز، مارگاریتا کنفیک.

۶. «شب پادشاهان» از ساحل عاج ساخته فیلیپ لاکوت؛ درباره مردی جوان که به زندانی در ساحل عاج فرستاده می‌شود و باید برای دیگر زندانیان قصه بگوید. بازیگران: مونه باکاری، استیو تینچو و رازمانی اودارگو.

۷. «مدت زیادی اینجا نخواهم بود» از مکزیک ساخته فرناندو فرایس دلا پارا؛ درباره رقصنده‌ای که باید خانه‌اش را ترک کند و به نیویورک برود. بازیگران خوان دانیل گارسیا تروینو، جاناتان اسپینوزا و کورال پوئنته.

۸. «رفقای عزیز!» از روسیه ساخته آندری کونچالوفسکی؛ درباره نسل‌کشی نوواچرکاسک و عواقب آن. بازیگران جولیا ویسوتسکایا، ولادیسلاو کوماروف و آندری گوسف.

۹. «یک خورشید» از تایوان ساخته چونگ مونگ-هونگ؛ درباره ۲ برادر یکی خیلی پولدار و دیگری خیلی مجرم. بازیگران چن یی-ون، سامانتا کو، وو چین-هو.

۱۰. «خواهر کوچک من» از سوییس ساخته استفانی شوات و ورونیک ریموند؛ درباره نمایشنامه‌نویسی که سعی دارد تا خواهر دوقلویش را به صحنه نمایش برگرداند. بازیگران نینا هاس و لارس آیدینگر.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، «شارلاتان» از جمهوری چک، «سنگر بی‌پایان» از اسپانیا، «پدر» از بلغارستان، «امید» از نروژ، «جالیکاتو» از هند، «پرش» از چین، «مارتین ادن» از ایتالیا، «کجا بودی آیدا؟» از بوسنی و هرزگوین، «بچه‌های خورشید» از ایران، «و فردا همه جهان» از آلمان، «تاو» از فنلاند، «دو نفر ما» از فرانسه، «مادران واقعی» از ژاپن و ««فصل خیس» از سنگاپور نیز دیگر فیلم‌هایی هستند که در رده‌های بعدی می‌توانند از این شانس برخوردار باشند.

مقاله قبلیجهان حدود ۱۴ میلیارد سال قدمت دارد
مقاله بعدیآمریکا 7 میلیون دلار از اموال رژیم جمهوری اسلامی را به نفع قربانیان تروریسم مصادره کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.