علیرضا فغانی داور بین المللی ایران از سوی کمیته داوران فیفا در جمع ۱۲ داور نهایی برای قضاوت در چهار بازی آخر جام جهانی قرار گرفت.

 کمیته داوران فیفا روز دوشنبه اسامی ۱۲ داور، ۲۶ کمک داور و ۱۰ کمک داور ویدئویی را اعلام کرد که در ۴ مسابقه باقی مانده این جام شانس قضاوت دارند.

در حالی که پیش از این از قاره آسیا فقط علیرضا فغانی و نواف شکرالله از بحرین در لیست فیفا بودند، اما در لیست امروز نام داور بحرینی هم حذف شد و فغانی تنها نماینده آسیا در جام جهانی است. محمدرضا منصوری و رضا سخندان هم تیم داوری فغانی را تشکیل می دهند.

از منطقه کونکاکاف سه داور، از قاره آفریقا یک، از آمریکای لاتین سه، از اقیانوسیه یک و از اروپا هم چهار داور در این جام باقی مانده اند.

به گزارش مهر؛ به این ترتیب به نظر می رسد شانس فغانی و کمک هایش برای قضاوت در فینال جام جهانی و یا حداقل دیدار رده بندی بالا باشد.

مقاله قبلی«مرد مورچه‌ای و زنبورک» وارد باکس آفیس شد
مقاله بعدیادامه بازداشت عبدالله بزرگ‌زاده در مکانی نامعلوم و بدون حضور وکیل
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده