در هشتمین دوره رقابت های سینمایی اسکرین آسیا-پاسیفیک که شامگاه ۱۱ دسامبر در بریسبان استرالیا برگزار شد، رخشان بنی اعتماد با فیلم “قصه‌ها” جایزه بزرگ هیئت داوران را دریافت کرد.

414251_876

به گزارش بی بی سی، جوایز اسکرین آسیا پاسیفیک هر سال به فیلم های برگزیده قاره آسیا و اقیانوسیه تعلق می گیرد. ریاست هیئت داوران این دوره از جوایز بر عهده اصغر فرهادی،‌ کارگردان ایرانی، بود.

414248_264

جایزه بهترین فیلمنامه به “ملبورن” نوشته نیما جاویدی از ایران رسید و جایزه بهترین فیلم مستند نیز به “هزار و یک سیب” به کارگردانی طاها کریمی اعطا شد.

414249_125

414256_682

همچنین مریلا زارعی برای بازی در فیلم “شیار ۱۴۳” شایسته تقدیر در رشته بهترین بازیگر زن شد. جایزه اصلی این رشته به لو ژونگ،‌ برای بازی در فیلم “بی خوابی قرمز” رسید.

414252_832
همچنین رضا درمیشیان، کارگردان‌، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس ایرانی، جایزه آکادمی نت‌پک را برای فیلم “عصبانی نیستم” دریافت کرد. این جایزه ۱۰ هزار دلاری به استعداد خوش آتیه در سینما داده می شود.

رضا درمیشیان و نوید محمد زاده در جشنواره پاسیفیک 2014

414247_994

مقاله قبلیریدلی اسکات: «بلید رانر 2» بهترین فیلمنامه‌ای است که هریسون فورد خوانده
مقاله بعدیقلعه فرانسوی شوش در معرض نابودی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.