دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی چند مجوز جدید برای اجرای صحنه‌ای صادر کرد.

مجوز اجرای صحنه‌ای برای گروه موسیقی تلفیقی سیمین غانم توسط این دفتر صادر شد. این اجرا در روزهای 31 تیرماه و 1، 2 و 9 مردادماه ساعت 15 در تالار وحدت با اجرای 36 قطعه مانند «ستاره»، «بی‌قرار»، «حلقه» و «گل پامچال» برگزار خواهد شد.

همچنین گروه موسیقی کلاسیک «دوئت فلوت و گیتار» به سرپرستی فیروزه نوایی 7، 8 و 9 مردادماه، ساعت 21 در سالن فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت.

«تکنوازان پیانو» به سرپرستی شایان تاج‌بخش برای 12 مردادماه در فرهنگسرای نیاوران مجوز گرفتند.

دفتر موسیقی همچنین مجوز اجرای صحنه‌ای برای گروه موسیقی تلفیقی «بادبادک» به سرپرستی حسین حسنی‌نیا در روزهای 15 و 16 مردادماه در تالار رودکی را صادر کرد.

به گزارش ایسنا؛ گروه موسیقی «شتک» به سرپرستی تهمورس پورناظری برای 1، 2 و 3 شهریور در تالار وحدت مجوز گرفت. این کنسرت به اجرای قطعات بی‌کلام اختصاص دارد.

گروه موسیقی محلی «ریحان اردبیل» به سرپرستی یاشار آذرتاش و خوانندگی هاشم اسلامیان 4 و 5 شهریور در تالار وحدت کنسرت می‌دهد و گروه موسیقی وحید عمادی نیز 26 شهریورماه اجرا خواهد داشت.

مقاله قبلیتصاویر دومین زندانی فراری که به دام افتاد
مقاله بعدیاحمد علم‌الهدی٬ امام جمعه مشهد: نمی‌توان با زنان خودنما با منطق برخورد کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.