مدافع تیم فوتبال پرسپولیس که سابقه حضور در سه دوره جام ملت های آسیا و یک دوره جام جهانی با تیم ملی فوتبال ایران را دارد، برای همیشه از بازی با لباس تیم ملی خداحافظی کرد.

سیدجلال حسینی که در حال حاضر کاپیتان تیم فوتبال پرسپولیس است، قبل از حضور تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه از سوی کارلوس کی روش به جمع ملی پوشان دعوت نشد. هر چند کی روش بعد از این اقدام توضیح درستی در مورد دلیل کنار گذاشتن حسینی نداده بود اما علاقمندان به فوتبال امیدوار بودند وی بار دیگر برای حضور تیم ملی در جام ملت ها دعوت شود. اما بازهم این اتفاق نیفتاد.

سیدجلال که با پرسپولیس به فینال لیگ قهرمانان آسیا راه پیدا کرد و نقش تاثیرگذاری در موفقیت سرخپوشان تهرانی داشت پس از آنکه در فهرست تیم ملی برای حضور در جام ملت های آسیا قرار نگرفت، تصمیم گرفته است برای همیشه از بازی در تیم ملی خداحافظی کند.

یه گزارش مهر؛ مدافع پیشین تیم ملی فوتبال ایران قصد دارد در نشست رسانه ای فردا یکشنبه این موضوع را رسما اعلام کند.

مقاله قبلیجایزه کارگردان سال جشنواره «پالم اسپرینگز» برای بردلی کوپر
مقاله بعدیتام هنکس «پدر ژپتو» می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.