قادری در سال 89 توسط وزارت اطلاعات بازداشت و پس از بازجویی و شکنجه در بازداشتگاه های 209 و 240 با اتهامات تبلیغ علیه نظام، تشویش اذهان عمومی و نشر اکاذیب از سوی شعبه 28 دادگاه انقلاب به ریاست قاضی نقیسه به تحمل چهارسال حبس تعزیری محکوم شد.
وی در طول مدت حبس خود حتی یک روز هم به مرخصی نیامد و بارها به دلیل انتشار مواضع اش از درون زندان از ملاقات حضوری با خانواده خود محروم شد.
قادری 19 سال خبرنگار خبرگزاری رسمی دولت ایران – ایرنا – بود و با روی کار آمدن دولت احمدی نژاد و تغییر کادر حرفه ای خبرنگاران ایرنا، وبلاگی با نام “ایرنای ما” راه اندازی کرد و به دلیل انتقاداتش از مدیریت ایرنا از آن سازمان اخراج شد.
وی دارای سوابقی چون حضور در تیم راه اندازی نشریاتی چون ایران، صبح خانواده، آزاد، ایرانیان و اشتغال در روزنامه اخبار و ابتکار بوده و به عنوان مدیر خبر خبرگزاری کار، سردبیر خبرگزاری جامعه جوانان ایرانی – سینا- و معاون گروه گزارش ایرنا مشغول بکار بوده است، همچنین درجریان حمله نظامی امریکا و متحدانش به عراق به عنوان گزارشگر جنگی در عراق حضور داشته و سابقه آموزش دست اندکاران رسانه های افغان پس از شکست طالبان را در کارنامه خود دارد. وی همچنین از جمله ایثارگرانی است که در سال ۱۳۶۱ به طور داوطلبانه در جبهه ها شرکت داشته است.
به گزارش جرس؛ این روزنامه نگار یک دوره در سال ۱۳۷۸و پس از وقایع کوی دانشگاه نیز ممنوع القلم شده و اخبار و گزارش های وی از این وقایع درجریان پرونده سازی علیه فعالیت خبری ایرنا ازسوی سپاه در جریان اعتراضات دانشجویی بعنوان فعالیت مخرب تشخیص داده شده بود. او به دلیل انتشار اخبار زندانیان سیاسی در شعب دیگر دادگاه انقلاب دارای پرونده قضایی بوده است.
