سطح سیاره «کِلت-۹بی» چنان داغ است که آهن و تیتانیوم در اتمسفر آن برافروخته می‌شوند و به شکل بخار درمی‌آیند.

کِلت-۹بی داغ‌‌ترین سیاره‌ای است که تاکنون کشف شده است و فاصله آن با زمین 650 سال نوری است. ستاره‌شناسان دانشگاه ایالتی اوهایو و دانشگاه وندربیلت در ۶ ژوئن ۲۰۱۷ این سیاره را کشف کردند.

به گفته دانشمندان حرارت سطحی این سیاره تا چهار هزار 327 درجه سلسیوس می‌رسد. دمای این سیاره خارجی سوزان به حدی زیاد است که آهن و تیتانیوم را بخار می‌کند، چنین پدیده‌ای تنها در ستاره‌ها دیده می‌شود.

اندازه سیاره خارجی کِلت-۹بی سه برابر سیاره مشتری است اما چگالی آن نصف مشتری است که این امر اجازه تشکیل بخار فلزات سنگین در اتسمفر این سیاره را می‌دهد.

سیاره کِلت-۹بی حتی داغ‌تر از برخی از ستاره‌هاست. دمای بالای این سیاره به دلیل نزدیکی بیش از حد آن به ستاره‌اش است، فاصله این سیاره غول‌پیکر با ستاره‌اش 30 برابر فاصله زمین با خورشید است. دمای ستاره کلت حدود 10 هزار درجه سلسیوس است.

به گزارش آنا از دیلی‌میل، به دلیل این فاصله نزدیک، کِلت-۹بی هر 36 ساعت یک بار دور ستاره‌اش می‌چرخد. به گفته دانشمندان همین امر باعث شده است این سیاره داغ‌تر از برخی از ستارگان باشد.

مقاله قبلیفرآیند مومیایی کردن در مصر باستان
مقاله بعدیفوتبال ایران پنج پله صعود کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.