«سيگورني ويور» كه چندي قبل براي بازي در قسمت هاي دوم و سوم «آواتار» اعلام آماگي كرده بود با نقشي غير از آنچه در قسمت اول ظاهر شد ، به قسمت هاي دوم و سوم بازمي گردد.

«ويور» در قسمت اول فيلم «آواتار» با نقش پژوهشگري به نام «گريس آگوستين» ظاهر شد كه در انتهاي فيلم به حالتي از مرگ درآمد.

«جيمز كامرون» و استوديوي فاكس قرن بيستم اعلام كرده اند كه «ويور» با نقش ديگري در قسمت هاي جديد ظاهر مي شود. «كامرون» همچنين درباره نقش جديد «ويور» سخني به ميان نياورده است.

«ويور در قسمت جديد «آواتار» بازيگران اصلي فيلم همچون «سم ورتينگتون» ، «زويي سالدنا» و «استفن لانگ» را همراهي خواهد كرد.

گفته مي شود ، ادامه سه قسمتي فيلم آواتار به شكل پشت هم ساخته مي شود و به ترتيب در دسامبر 2016 و 2017 و 2018 اكران مي شود.

یه گزارش سینما خبر؛ قسمت اول آواتار سال 2009 اكران شد و با 2 ميليارد و 800 ميليون دلار پرفروشترين فيلم تاريخ سينما شد.

مقاله قبلیجورج کلونی همزمان راهی تلویزیون و پروژه جدید برادران کوئن شد
مقاله بعدیافتتاح جام جهانی 2014 با شوت یک معلول
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.