سوفیا کاپولا کارگردان شناخته شده فیلمی جدید با حضور کالین فارل، نیکول کیدمن و کریستن دانست، می‌سازد.

سوفیا کاپولا کارگردان سرشناس آمریکایی امسال با بازسازی فیلمی با عنوان «فریب» ساخته سال ۱۹۷۱۱، به سینما بازمی‌گردد.

کارگردانی که جایزه اسکار را برای «گمشده در ترجمه» دریافت کرد با انتخاب گروهی قوی از بازیگران قصد دارد تا داستانی از قرن نوزدهم را که درباره خیانت و فریب است، راهی پرده‌های نقره‌ای کند.

در این فیلم کالین فارل در نقش جان یک سرباز زخمی بازی می‌کند و نیکول کیدمن در نقش مدیر یک مدرسه دخترانه ظاهر می‌شود. ال فانینگ و کریستن دانست که سابقه همکاری با سوفیا کاپولا را در فیلم «ماری آنتوانت» و «دوشیزه خودکشی می‌کند» داشتند از دیگر بازیگران این فیلم خواهند بود.

در فیلم اصلی کلینت ایستوود در نقش اصلی بازی کرده بود. این فیلم با اقتباس از کتابی نوشته توماس پی کولینان ساخته شده است.

برای کالین فارل که برای بازی در «خرچنگ» نامزد جایزه گلدن گلوب شد، این فیلم تجربه‌ای مثبت و قوی محسوب می‌شود. او در «جانوران شگفت انگیز و زیستگاه آنها» نیز بازی کرده است. او قرار است در یک فیلم دیگر با کارگردان «خرچنگ» یعنی یورگوس لانتیموس و نیکول کیدمن بازیگر همکارش در همان فیلم، در فیلمی با عنوان ‌«کشتن گوزن مقدس» دیده شود.

کیدمن امسال نامزد اسکار نقش مکمل برای بازی در فیلم «شیر» است.

به گزارش مهر به نقل از گاردین، سوفیا کاپولا ۴۵ ساله جایزه اسکار را برای فیلمنامه «گمشده در ترجمه» دریافت کرده و سومین زن تاریخ است که برای کارگردانی نامزد اسکار شده است. او که فرزند فرانسیس فورد کاپولا است یک جایزه فستیوال فیلم ونیز و یک گلدن گلوب در کارنامه‌اش دارد.

مقاله قبلیحریفان تیم بسکتبال جوانان در جام جهانی مشخص شدند
مقاله بعدیجایزه افتخاری دوربین برلیناله به هنگ کنگ رفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.