مردم سوئیس روز یکشنبه 7 مارس در یک همه‌پرسی با طرح ممنوعیت پوشش صورت مانند «نقاب» یا «روبنده» يا «برقع» در اماکن عمومی شرکت کردند و 52 درصد رای به ممنوعیت آن دادند.

قانون ممنوعیت پوشش صورت پیشتر توسط کشورهای فرانسه، دانمارک، هلند، بلغارستان و اتریش به اجرا در آمده بود و اکنون در سوئیس به رای گذاشته شده است.

پیشنهاد همه‌پرسی لایحه ممنوعیت پوشش صورت که با هدف جلوگیری از پنهان‌سازی چهره زنان در اماکن عمومی به رای مردم گذاشته شده توسط «حزب خلق سوئیس» مطرح شده است که موضع انتقادی نسبت به اسلام دارد. این حزب در سال 2009 نیز بحث ممنوعیت ساخت مناره‌ مساجد در این کشور را پیش برد.

رئیس حزب خلق سوئیس، مارکو کیزا در بیانیه‌ای گفته بود: «روبنده سدی بین فرد و محیط ایجاد می‌کند و بنابراین از یکپارچگی در جامعه جلوگیری می‌کند.»

در همین راستا، برخی از گروه‌های فمینیستی و مسلمانان از این طرح حمایت کردند و معتقدند که پوشش کامل صورت برای زنان ظالمانه است.

برخی هم این طرح را محکوم کرده‌اند و آن را محدودیت خواندند. آنها می‌گویند نباید به زنان گفته شود چه چیزی بپوشند.

شورای مرکزی اسلامی سوئیس نیز گفت که نتایج این همه‌پرسی «با انگیزه اسلام هراسی» بوده است.

در صورت تبدیل شدن این طرح به قانون در مجلس کانتون‌های سوئیس، پوشاندن صورت در مکان‌های عمومی مانند رستوران‌ها، وسایل حمل و نقل عمومی، یا قدم زدن در خیابان غیرقانونی ‌می‌شود. این طرح برای پروتکل‌های بهداشتی در مورد پوشش صورت اعمال نمی‌شود.

العربیه نوشت؛ طبق آمار رسمی، حدود 5 درصد از کل جمعیت سوئیس مسلمان هستند و حداکثر چند ده زن مسلمان در این کشور از پوشش کامل صورت استفاده می‌کنند.

مقاله قبلیرسانه‌های هند: سپاه قدس جمهوری اسلامی در انفجار سفارت اسرائیل در دهلی‌نو دست دارد
مقاله بعدیسناتور جمهوری‌خواه: اثرانگشت جمهوری اسلامی در حملات موشکی به سعودی آشکار است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.