دولت تایلند روز پنجشنبه ۶ آذر، یک روز بعد از آزادی کایلی مور گیلبرت، استاد دانشگاه استرالیایی-بریتانیایی که بیش از دو سال به اتهام جاسوسی در ایران زندانی بود، تایید کرد که سه مامور رژیم جمهوری اسلامی که در توطئه بمب‌گذاری نافرجام سال ۲۰۱۲ دستگیر شده بودند، به ایران منتقل شده‌اند.

به گزارش آسوشیتدپرس، مقامات تایلند حاضر نشدند آزادی همزمان خانم کایلی مور گیلبرت و این سه نفر را «مبادله» بخوانند.

مقامات رژیم جمهوری اسلامی این سه نفر را، که در جریان یک توطئه بمب‌گذاری علیه دیپلمات‌های اسرائیلی در تایلند دستگیر شدند، ، «فعالان اقتصادی» خوانده و به هنگام بازگشت آنها به ایران از آنها استقبال گرمی کرده‌اند. یکی از آنها دو پای خود را از دست داده بود. به نوشته آسوشیتدپرس، این بمب‌گذاران پرچم رژیم جمهوری اسلامی را بر شانه‌های خود داشتند و صورت‌شان نیز با کلاه‌های بیسبال و ماسک صورت پوشانده شده بود.

آسوشیتدپرس می‌گوید بر خلاف موارد قبلی مبادله زندانیان که مجریان صدا و سیما رژیم جمهوری اسلامی بارها اسامی آنها را اعلام و تصاویر آنها در زمان ملحق شدن به اعضای خانواده را پخش می‌کردند، این بار چنین گزارش‌هایی پخش نشد.

تایلند می‌گوید سعید مرادی، یکی از ماموران رژیم جمهوری اسلامی آزاد شده، نارنجکی را به سمت ماموران تایلندی پرتاب کرده بود که آن نارنجک به سمت خودش بازگشت و منفجر شد و او دو پای خود را از دست داد. مرادی به اتهام تلاش برای قتل یک مامور پلیس به حبس ابد محکوم شده بود. یک فرد دیگر به نام محمد خزاعی به اتهام داشتن مواد انفجاری به ۱۵ سال حبس محکوم شده بود و فرد سوم دیگری که محکومیت او روشن نبود، سعید صداقت زاده نام دارد.

به نوشته آسوشیتدپرس، نخست وزیر استرالیا، ضمن ابراز خرسندی از آزادی خانم مور گیلبرت، در پاسخ به سوالی درباره مبادله این افراد گفت وارد این جزئیات نمی‌شود. او اما گفت که می‌تواند تایید کند که اقدامی برای به خطر انداختن امنیت استرالیایی‌ها صورت نگرفته است.

صدای آمریکا نوشت؛ همچنین به نوشته رویترز، کایلی مور گیلبرت ضمن تشکر از همه کسانی که برای آزادی او تلاش کردند، با صدور بیانیه ای گفت: «من به عنوان یک دوست و با انگیزه‌های دوستانه به ایران آمدم و ایران را با همان احساسات ترک می‌کنم. احساساتی که نه تنها پا بر جا مانده، بلکه تقویت نیز شده است.» وی انجام هرگونه اقدام خلاف در ایران را رد کرده است.

مقاله قبلیپمپئو: کارزار فشار حداکثری از دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح هسته‌ای جلوگیری کرده است
مقاله بعدی«اشتباه» در تولید بر واکسن «آسترازنکا» سایه افکند؛ آزمایش تکمیلی انجام می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.