بیست و یکمین جشنواره «آسیاتیکای رم» سه جایزه اصلی خود را به فیلم سینمایی «مجبوریم» ساخته رضا درمیشیان اعطا کرد. 

این رویداد از ۲۸ آذر تا ۲دی در ایتالیا برگزار شد و فیلم «مجبوریم» جایزه بهترین فیلم بخش مسابقه و بهترین فیلم از نگاه تماشاگران و بهترین فیلم هیات داوری نتپک، شبکه ارتقای سینمای آسیاوپاسیفیک را دریافت کرد.

درمیشیان در پیامی که برای این فستیوال ارسال کرده است، گفت:«این جایزه ها متعلق به تک تک اعضای گروه سازنده فیلم «مجبوریم» است که درشرایط سخت تولید این فیلم با من همراه بودند. از هیات ‌محترم داوران، دبیر محترم فستیوال و پخش کننده فیلم تشکر می کنم. این جایزه ها برایم ارزشمند است برای همین آنها را تقدیم می کنم به مادرم، پزشکان،کادر درمان و جامعه پزشکی که در سال گذشته متحمل بیشترین زحمات شده اند و خودشان را وقف مردم کرده اند.» 

هیات داوری اصلی جشنواره آسیاتیکا متشکل از آدل دل اراریو،مدیر بازار فیلم‌های مستند ایتالیا، آدریانو اپرا نویسنده و منتقد سرشناس ایتالیایی و مدیر پیشین جشنواره فیلم ‌پزارو، جینلا وکا مدیرجشنواره مدفیلم رم، فابریزیو فراری مدیر جشنواره فیلم مستقل رم و ماریا لوییزا چلانی کارگردان و فیلمنامه نویس دربیانیه ای علت اعطای جایزه بهترین فیلم خودرا چنین اعلام کردند: «مجبوریم» فیلمی است که از اولین تا آخرین نمای خود، با بهره گیری از یک ریتم پر شتاب و درعین حال دیوانه وار که ناشی از یک تدوین ماهرانه است،بیننده را می کشاند به دنیای تاریک یک شهر،شهری با ساکنان فقیر و فرودست که بقایش در توهم یک لحظه و نیز در هم شکستن همان لحظه است. فیلم دو دیدگاه را ارایه می کند، درامی که به حقوق زنان می پردازد و فیلمی که به مشکل فقر و درماندگی افراد بی خانمان توجه دارد. بازیگران و به ویژه سه بازیگر زن فیلم با مهارت تمام نقش های خود را ایفا کرده اند.»

هیات داوری نتپک متشکل از مرضیه ریاحی، کارگردان فیلم های کوتاه ،”ترز هیز” مشاور جشنواره های بانکوک، مومبای، پالم اسپرینگز، هارت لند و “تسنگل داواسامبو” استاد دانشگاه هنر مغولستان هم در بیانیه خود گفتند:«نمایش روابط عمیق انسانی و پرداختن به مسائل و مشکلات بخشی از جامعه که کمتر درهر نقطه ای از جهان مورد توجه قرار می گیرد».

فاطمه معتمدآریا،نگار جواهریان،پارساپیروزفر،بهمن فرمان آرا،پردیس احمدیه،مجتبی پیرزاده،بابک کریمی،همایون ارشادی،پریوش نظریه،رضابهبودی ،احمدحامد،مریم بوبانی،هوشنگ قوانلو،غزل شجاعی،راموناه شاه،مسیح کاظمی،محمد حیدری و ژاله علو ازبازیگران این فیلم هستند.
پخش کننده بین المللی این فیلم مستقل های ایرانی (محمد اطبایی)است.

«مجبوریم»که سال گذشته از سوی هیات انتخاب جشنواره فجر ردشده بود، پیش از این در فستیوال توکیوی ژاپن (TIFF) به نمایش درآمد.

ایسنا نوشت؛ «محبوریم» به سرمایه گذاری و تهیه کنندگی رضا درمیشیان تولید شده است.

مقاله قبلیسردار آزمون در تیم منتخب آسیا ۲۰۲۰
مقاله بعدیکمپانی «MGM» در آستانه فروش ۵.۵ میلیارد دلاری
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.