«مایکل بی» از ساخت حداقل سه فیلم جدید از مجموعه فیلم‌های «ترانسفورمرها» خبر داد.

در حالیکه قسمت جدید از مجموعه فیلم‌های اکشن «ترانسفومرها» با عنوان «عصر انقراض» تابستان امسال به سینماهای جهان می‌آید،‌ «مایکل بی» کارگردان این مجموعه فیلم از ساخت قسمت‌های جدید این فیلم خبر داد.

«مایکل بی» در گفت‌وگو با «اینترتینمنت ویکلی» ضمن اشاره به ساخت قسمت‌های جدید این فیلم با عوامل و خط داستانی جدید، از شکل‌گیری یک سه‌گانه جدید خبر داد‌، اما گفت از این که تمام فیلم‌های جدید را کارگردانی کند مطمئن نیست.

قسمت اول این فیلم در سال ۲۰۰۷ به کارگردانی مایکل بی و با بودجه 140 میلیون دلاری ساخته شد که در آن بازیگرانی چون «شیا لبوف»، «مگان فاکس»، «جان تورتورو»، «هوگو ویوینگ»، «جاش دوهامل»، «ترسی گیبسون» نقش‌آفرینی می‌کردند و در نهایت این فیلم به فروشی بالغ بر 709 میلیون دلار در گشیه جهانی دست یافت.

داستان کلی این فیلم درباره برخی وسایل الکتریکی موجودات جدیدی هستند که با استفاده از هوش مصنوعی قادر به تغییر شکل و طغیان هستند این موجودات به دو دسته طرفداران انسان‌ها و دشمنان آنها تقسیم می‌شوند و به جنگ با یکدیگر می‌پردازند.

قسمت دوم این فیلم با عنوان «ترانسفورمرها: انتقام شکست خوردگان» نیز در سال 2009 با تیم بازیگری تقریبا یکسان با قسمت اول راهی سینما شد و در نهایت به فروشی بیش از 836 میلیون دلار رسید.

به گزارش ایسنا؛ سرانجام قسمت سوم این فیلم تخیلی با نام «ترانسفورمرها: تاریکی ماه» نیز در سال 2011 با بودجه عظیم 195 میلیون دلاری بصورت دو بعدی و سه‌بعدی به سینماهای جهان آمد و فروش خیره‌کننده و به مجموع فروش خیره‌کننده بیش از 1.12 میلیارد دلار دست یافت.

مقاله قبلیتارانتینو برای تجلیل از جری لوئیس سنگ‌تمام می‌گذارد
مقاله بعدینبردها و قيام ها در عراق؛ استراتژي و تاكتيك ها
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.