یک منبع مطلع گفت سها ایزدی دانشجوی مهندسی فناوری اطلاعات دانشگاه زنجان در اسفند ۱۳۹۶ به دلیل «بهایی بودن» از دانشگاه اخراج شده است.

سها ایزدی، متولد سال ۱۳۷۶، در سال ۱۳۹۴ در رشته مهندسی فناوری اطلاعات در دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان پذیرفته شد. او  با گذراندن ۱۵۰ واحد تحصیلی و در شرایطی که تقریبا یک سال بیشتر از پایان تحصیلش نمانده بود از  این دانشگاه در اسفند ۹۶ اخراج شد.

منبع مطلع درباره نحوه اخراج او از دانشگاه گفت: «روز ۲۳ اسفند و در زمان امتحانات پایان فصل زمستان، مسولان بخش آموزش دانشگاه با خانم ایزدی تماس گرفتند و به او اطلاع دادند که نامه‌ای از سوی گزینش اخلاقی سازمان سنجش به دست آنها رسیده که به واسطه این نامه او قادر به ادامه تصحیل نیست. نام او از لیست دانشجویان دانشگاه حذف شد و پس از آن دسترسی‌‌اش به سایت دانشگاه هم مسدود شد.»

این منبع گفت پس از پیگیری‌های سها ایزدی، مسئولان دانشگاه به او گفته‌اند تنها راه بازگشت به دانشگاه ترک مذهب بهاییت است و او باید به صورت کتبی به مسئولان دانشگاه اعلام کند که بهایی است.

به گفته این منبع مادر و پدر سها ایزدی نیز به دلیل بهایی بودن به مدت چند سال از شرکت در کنکور سراسری منع شدند و پس از آن نیز با نقض پرونده مواجه شده‌ و نهایتا اجازه تحصیل در دانشگاه نیافتند.

نقص در پرونده عبارتی است که شهروندان بهایی در زمان اعلام نتایج کنکور در سایت‌های تحصیلی با آن روبه‌رو می‌شوند و پس از  آن اجازه ثبت‌نام برای ترم و ورود به دانشگاه را نمی‌یابند.

علیرغم تاکید قانون اساسی ایران بر حق تحصیل، محرومیت شهروندان بهایی از تحصیل در دانشگاه‌ها بر اساس یکی از مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی (نهادی با هدف اسلامی کردن دانشگاه‌ها) انجام می‌شود که به تایید علی خامنه‌ای رهبر ایران هم رسیده است. در بند سوم مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب شده در اسفند ماه  ۱۳۶۹ که به تایید علی خامنه‌ای، رهبر ایران رسیده، آمده است: «در دانشگاه‌ها چه در ورود و چه در حین تحصیل چنانچه احراز شد بهایی‌اند از دانشگاه محروم شوند.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ جلوگیری از تحصیل شهروندان بهایی و یا اخراج آنان در هنگام تحصیل در همه سال‌های پس از انقلاب فرهنگی درایران در سال ۱۳۵۹ ادامه داشته است. دستگاه امنیتی ایران حتی با دانشگاه مستقل و اینترنتی شهروندان بهایی نیز مخالفت کرد و پس از انحلال این دانشگاه استادان آن را به زندان‌های طولانی مدت محکوم کرد.

 

مقاله قبلیکوبا و کره شمالی با “رهبری اینک در مسیر درست”؛ اصلاحات با حمایت بین المللی، به جای تهدید
مقاله بعدیآمازون به دنبال نویسنده برای سریال «ارباب حلقه‌ها»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.