مستند «در پناه بلوط» که در بخش مستند سی ودومین جشنواره فیلم فجر حضور دارد روایتی از زندگی سنجاب ایرانی است که براساس آخرین آمار سازمان جهانی حفاظت از طبیعت، نسل آن در حال انقراض است.

مهدی نورمحمدی کارگردان فیلم مستند «در پناه بلوط» که در سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر حضور دارد درباره موضوع این اثر  گفت: گونه‌های مختلفی از سنجاب چون سنجاب ژاپنی، سنجاب قرمز، خاکستری و… در حیات وحش وجود دارد که یکی از این گونه ها به نام سنجاب ایرانی به ثبت رسیده است.

وی افزود: سنجاب ایرانی در دامنه زاگرس، شمال ایران و قفقاز زندگی می کند که بیشترین دامنه گستردگی این سنجاب در زاگرس وجود دارد و بیشترین تعداد آنها در ایلام زیست می کنند و از همین رو لوکیشن اصلی مستند «در پناه بلوط» ایلام است.

 IMG16172456

این مستندساز درباره هدف خود از ساخت این مستند توضیح داد: بر اساس آخرین آمار سازمان جهانی حفاظت از طبیعت، حیات این سنجاب در خط قرمز قرار دارد و نسل او در حال انقراض است، از همین رو هدف اصلی از ساخت این مستند هشدار به مسئولان سازمان محیط زیست است تا این پیام را بدهیم که از شکار این گونه سنجاب ممانعت به عمل آورند.

کارگردان مستند «در پناه بلوط» که در جشنواره سینماحقیقت هم مورد تقدیر قرار گرفته است، متذکر شد: مدت زمان این فیلم 61 دقیقه است و روند تولید آن چهارسال به طول انجامیده است. در واقع 400 روز برای ساخت این فیلم مستند وقت و انرژی گذاشتم. نکته قابل تامل این است که پژوهش هایی که برای تولید این فیلم مستند به انجام رسانده ایم اکنون ترجمه شده است.

 IMG16173386

نورمحمدی درباره مدت زمانی که برای پیش تولید این فیلم سینمایی صرف شده است، گفت: پیش تولید این مستند یک سال زمان برد به شکل استاندارد از مراحل فنی بهره بردیم.

به گزارش مهر؛ این مستندساز درباره فیلم‌های بخش مستند سی و دومین جشنواره فیلم فجر گفت: واقعیت این است که همه فیلم های پذیرفته شده در این بخش را ندیده ام اما داورانی که این بخش را داوری می کنند از سینماگران آگاه به حوزه مستند هستند و پیش بینی می کنم این بخش از جشنواره سی و دوم بیش از گذشته بدرخشد.

مقاله قبلیتاراج خاطره فریدون فروغی در تبلیغ کنسرو ماهی!
مقاله بعدیکشف قدیمی‌ترین پروتز
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.