سناتور جمهوریخواه باب کورکر رئیس کمیته روابط خارجی سنای آمریکا توافق هسته‌ای با ایران را موجب از بین رفتن اهرم‌های فشار علیه ایران دانست.

آقای کروکر گفت که آمریکا با اجرای توافق هسته‌ای همه اهرم‌های فشار از روی ایران را کنار گذاشته است و ایران هر کاری بخواهد می‌تواند بکند.

 سناتور کورکر در پاسخ به سوال شبکه تلویزیونی ام اس ان بی سی در مورد بازداشت باقر نمازی پدر سیامک نمازی، شهروند ایرانی-آمریکایی، این اقدام را نوعی گروگانگیری دانست و گفت که این اقدام ایران در مورد پدری انجام می شود که با نگرانی از بازداشت فرزندش به ایران رفته و گرفتار شده است.

سیامک نمازی، مدیر دفتر برنامه‌ریزی استراتژیک شرکت نفتی “کرسنت” در تهران، اواخر مهر ماه بازداشت شد.

سناتور کورکر افزود که به خاطر بی‌عملی دولت اوباما ایران به پژوهش و پیشبرد برنامه هسته‌ای ادامه می‌دهد و قصد دارد از روسیه جنگنده سوخو بخرد که این نقض آشکار قطعنامه سازمان ملل متحد است.

سناتور کورکر در ادامه به انتخابات ایران پرداخت و با اشاره به رد گسترده صلاحیت داوطلبان در ایران گفت که با این اقدام  خامنه‌ای، از انتخابات جاری ایران چیزی که نشانه تغییر باشد بیرون نخواهد آمد.

مقاله قبلیصدور احکام سنگین زندان برای دو فعال دانشجویی پیشین
مقاله بعدیزنگ خطر خشک شدن رودخانه‌ها به صدا درآمد
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده