آزمایشگاهی معروف به «شهر ستارگان» که در خارج «مسکو» واقع شده،یکی از نمونه‌های درخشان فناوری در شوروی سابق به شمار می‌آید.

به گزارش ایسنا، مرکز آموزش (Gagarin Cosmonaut (GCTC از دهه 1960 در «شهر ستاره‌ای» برای آماده‌کردن گروهی از فضانوردان روس‌ به کار می‌رفته و هم‌اکنون اشخاصی از ملیت‌های دیگر نیز از این آموزش‌ها بهره‌مند می‌شوند.

یکی از جاذبه‌های GCTC استخری با عمق 12 متر است که برای شبیه‌سازی‌ یک محیط بدون وزن به کار می‌رود.

استخر «شهر ستاره‌ای» یا Hydrolab همچنین قطری به اندازه 23 متر داشته و بیش از پنج هزار متر مکعب گنجایش دارد.

این استخر برای جادادن مدل‌هایی با اندازه کامل «ماژول خدماتی Zvezda» در ایستگاه فضایی بین‌المللی و سفینه سایز بزرگ است.

تا سال 1996 «شهر ستاره‌ای» تحت کنترل ارتش و محیط و تجهیزات آن، فوق‌العاده سری و دسترسی به آن به شدت محدود بود.

اما در دهه 1990 «شهر ستاره‌ای» درهایش را به سوی فضانوردان ناسا گشود.

در سال 2008 ارتش سرانجام این آزمایشگاه را به Roscosmos، که معادل ناسای امریکایی است، سپرد.

امروزه فضانودان و کیهان‌شناسان در این مکان تحت آموزش هستند.

مقاله قبلیرکورد سرعت خودرو الکتریکی سبک‌وزن شکست..
مقاله بعدیپیروزی بزرگ بسکتبال جوانان برابر آرژانتین..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.