به نوشتۀ روزنامۀ گاردین چاپ لندن، وزیر امور خارجۀ انگلستان، فیلیپ هموند، به این منظور به تهران خواهد رفت. این نخستین سفر یک وزیر امور خارجۀ انگلستان به ایران در ١٤ سال اخیر خواهد بود. جک استراو، آخرین وزیر امور خارجۀ این کشور بود که در سال ٢٠٠١ از ایران دیدن کرد.

سایمون گس، رئیس دفتر سیاسی وزارت امور خارجۀ انگلستان که در گفتگوهای هسته ای ریاست هیئت مذاکره کنندۀ این کشور را بر عهده داشت و نیز شماری از کارفرمایان و سرمایه گزاران انگلیسی، فیلیپ هموند را در این سفر همراهی می کنند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه؛ سفارت انگلستان در تهران در ابتدا تحت ریاست “آجی شارما” که تاکنون کاردارغیر مقیم این کشور در ایران بود، اداره خواهد شد.

سفارت انگلستان در تهران بدنبال حملات سازمان یافته ای که از سوی بسجیان صورت گرفت در نوامبر ٢٠١١ تعطیل شد. به گفتۀ منابع انگلیسی، اقامتگاه سفیر و شماری ساختمان های دیگر وابسته به سفارت انگلستان در ماههای اخیر باز سازی شده اند.

به نوشتۀ گاردین، همزمان سفارت جمهوری اسلامی ایران نیز در لندن گشایش می یابد.

مقاله قبلییوکیا آمانو واگذاری هر گونه بازرسی از تاسیسات هسته ای ایران را به این کشور تکذیب کرد
مقاله بعدیخسروی آواز ایران پس از اعلام لغو کنسرت در استانبول؛ در قونیه کنسرت می دهد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.