در پی حذف اپلیکیشن های ایرانی از فروشگاه برنامه های کاربردی کمپانی اپل (اپ استور)، برخی پیام رسانهای ایرانی نیز به تازگی از این فروشگاه حذف شده اند.

اقدام شرکت اپل در حذف اپلیکیشن های ایرانی به بهانه تحریم شرکتهای ایرانی توسط آمریکا از سال گذشته آغاز شده است و این شرکت امکان نصب و دانلود این اپلیکیشن ها را برای کاربران آیفون غیرممکن کرده است.

درحال حاضر نیز با افزایش میزان مراجعات به برخی پیام رسانهای داخلی، این اپلیکیشن ها از فروشگاه اپ استور ( iOS ) حذف شده است.

هم اکنون دسترسی به پیام رسانهای داخلی مانند سروش و بله در این فروشگاه ممکن نیست و این اپلیکیشنها از اپ استور حذف شده اند. در همین حال اپلیکیشنی مانند بیسفون پلاس نیز قابل دانلود برای برخی از کاربران آیفون نیست.

به گزارش مهر، در حال حاضر کاربران سیستم عامل IOS امکان دانلود پیام رسانهای ایرانی از جمله آی گپ، گپ و ویسپی را دارند.

مقاله قبلیانتقاد پرزیدنت ترامپ از تاثیر منفی اقدامات جمهوری اسلامی بر اقتصاد لبنان
مقاله بعدیافشاگری درباره خوانندگان تیتراژ سریال‌ها
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.