یک میلیاردر آمریکایی تصمیم گرفته است ۱۰۰ هزار دلار در پروژه احیای ماموت متعلق به دانشگاه‌هاروراد سرمایه گذاری کند.

 پیتر تیل، میلیاردر و موسس خدمت پرداخت الکترونیک پی‌پال، تصمیم گرفته ۱۰۰هزار دلار برای پروژه احیای ماموت‌ها سرمایه‌گذاری کند. گروهی از محققان دانشگاه‌هاروارد قصد دارند پروژه را اجرا کنند. آنها از DNA ماموت یخ زده برای احیای این موجود استفاده می‌کنند.

البته این نخستین بار نیست که این پروژه خبرساز شده است. در ماه فوریه محققان اعلام کردند طرح مذکور به دو سال دیگر زمان نیاز دارد تا نزدیک‌ترین موجود به ماموت را بسازد. نتیجه فعالیت آنها هیبریدی میان فیل آسیایی و ماموت خواهد بود. این موجود از DNA ماموت یخ زده‌ای تولید خواهد شد. درهر حال موفقیت دانشمندان‌هاروارد نقطه عطفی در علم ژنتیک به حساب می‌آید.

به گزارش مهر؛ ماموت‌ها حدود ۱۰ هزار سال قبل منقرض شدند.

مقاله قبلیدادگاه استیناف کانادا محکومیت جمهوری اسلامی به پرداخت غرامت به “قربانیان تروریسم” را تایید کرد
مقاله بعدیبازگشت شرکت «فولکس واگن» به بازار خودرو ایران پس از ۱۷ سال
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.