فیلم «سرآشپز» که 9 ماه می اکرانش شروع می‌شود، فیلم منتخب تماشاگران جشنواره ترایبکا 2014 شد.

فیلم «سرآشپز» ساخته جان فاوارو به عنوان بهترین فیلم بلند داستانی جشنواره ترایبکا از سوی تماشاگران انتخاب شد. فیلم آلن هیکس با عنوان «Keep On Keepin’ On» هم منتخب تماشاگران در بخش بهترین فیلم مستند بود.

هیکس در مراسمی که پنجشنبه برگزار شد، موفق شده بود جایزه کارگردان تازه‌کار بهترین فیلم مستند را نیز به خود اختصاص بدهد.

هر یک از برندگان جایزه منتخب مردم به رسم هر سال جشنواره ترایبکا یک جایزه 25 هزار دلاری دریافت می‌کند.

فاوارو گفت جایزه 25 هزار دلاری‌اش را به «سیتی هاروست» سازمانی که از زنان، مردان و کودکان گرسنه نیویورک حمایت می‌کند، اهدا خواهد کرد.

در فیلم «سرآشپز» فاوارو در عین کارگردانی در نقش اول هم ظاهر شده و نقش سرآشپزی را بازی می‌کند که رییس رستوران (داستین هافمن) او را بیرون می‌کند و وی کارش را در یک ماشین فروش غذا ادامه می دهد.

 IMG13421650

فیلم مستند برنده جایزه هم بر رابطه بین کلارک تری اسطوره 89 ساله موسیقی جاز و جاستین کافلین نوازنده نابینای 23 ساله متمرکز است.

فیلم کمدی «سرآشپز» که فاورو هم آن را نوشته و هم کارگردانی کرده، در لس‌آنجلس فیلمبرداری شده و اسکارلت جوهانسون، سوفیا ورگارا، بابی کاناوال و رابرت داونی جونیور دیگر بازیگران این فیلم هستند.

جان فاورُو متولد 1966 نیویورک و کارگردان فیلم‌های «مرد آهنی» و «مرد آهنی2» است. او بعد از ساختن این فیلم های موفق پرخرج، فیلم مستقل کم ‌خرج کمدی «سرآشپز» را به دست گرفت.

به گزارش  مهر به نقل از د رپ، سیزدهمین دوره جشنواره ترایبکا از 16 تا 27 آوریل(27 فروردین تا 7 اردیبهشت) برگزار می شود و مثل هر سال نیویورک شهر برگزاری آن است.

مقاله قبلیگم شدن 80 دانشجوی دختر دانشگاه پیام‌نور
مقاله بعدیبازيگر نقش زن “ماموريت غير ممکن5” معرفي شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.