بیست‌ و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان در کره جنوبی برندگان خود را در بخش «جریان های نو» شناخت.

 درامی کره‌ای درباره نوجوانان افسرده و فیلمی از زندگی در تهران به اتفاق برنده اصلی جایزه جشنواره فیلم بوسان در آسیا شدند.

بخش مسابقه «جریان‌های نو» جشنواره فیلم بوسان شنبه صبح (۲۱ اکتبر) برندگان جایزه اصلی این جشنواره آسیایی را معرفی کرد.

جشنواره بوسان که امسال به ریاست الیور استون کارگردان آمریکایی برگزار شد در بیست ودومین دوره خود با تمرکز بر سینمای مدرن «دیدگاه‌های تاریک و افسرده» را مورد توجه خاص قرار داده بود.

«سد معبر» فیلمی از محسن قرایی از ایران و فیلم کیم اوی-سیئوک کره‌ای درامی با عنوان «پس از مرگ من» به عنوان دو برنده جایزه «جریان‌های نو» که به فیلم اول یا دوم فیلمسازان اهدا می‌شود، معرفی شدند.

هر دو فیلم که برای ارایه جزییات و قدرت جالب خود شایسته دریافت این جایزه خوانده شدند، جوایز خود را عصر شنبه در مراسم اختتامیه دریافت می‌کنند.

لاو دیاز کارگردان فیلیپینی، بهمن قبادی کارگردان ایرانی، جانگ سان-وو کارگردان کره‌ای و آنیس گدار فیلمبردار فرانسوی به ریاست اولیور استون داوران بخش «جریان‌های نو» بودند.

مسایل سیاسی محلی معاصر نیز جوایزی در جشنواره دریافت کردند و پارک بیل با مستندی با عنوان «سوسنگری» موفق به کسب جایزه مسنات شد. این مستند نگاهی انتقادی به دولت کره جنوبی دارد.

به گزارش مهر به نقل از خبرگزاری فرانسه، بیست‌ و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان ۱۲ تا ۲۱ اکتبر (۲۰ تا ۲۹ مهر) برگزار شد.

مقاله قبلیمورگان فریمن وزیر امور خارجه آمریکا می شود
مقاله بعدیاحمد رضا جلالی پزشک ایرانی «محکوم به اعدام شده است»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده