به گزارش فارس، یک روز قبل از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، فردا جمعه در ایران، هرگونه تبلیغات انتخاباتی از سوی کاندیداها و حامیان آنها از ساعت هشت بامداد امروز پنجشنبه ممنوع اعلام شده است. عباسعلی کدخدایی، سخنگوی شورای نگهبان ایران نیز هشدار داده که کاندیداها حق ندارند تا زمان قانونی اعلام نتایج توسط وزارت کشور، خود را از پیش برنده بدانند.

 بر اساس ماده٦٦ قانون انتخابات ریاست جمهوری در ایران، فعالیت‌های انتخاباتی کاندیداها ٢٤ ساعت قبل از آغاز رأی‌گیری به پایان می رسد.

عباسعلی کدخدایی- سخنگوی شورای نگهبان ایران امروز در اظهاراتی این شش نفر و حامیان آنها را از اعلام پیروزی قبل از موعد برحذر داشته و گفت «مطابق قانون، اعلام نتیجه انتخابات با وزارت کشور است و هیچ مرجع و فردی حق ندارد تا زمان قانونی اعلام نتایج، برای پیروزی خود که اساساً هیچ کسی از آن خبر ندارد خود را از پیش برنده بداند و وعده برپایی جشن بدهد.»

معاون اجرایی و امور انتخابات شورای نگهبان با تذکر جدی به نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری بر پرهیز از اعلام نتیجه حدسی و گمانه زنی و ادعای پیروزی پیش از موعد اعلام قانونی نتایج انتخابات افزود: این گونه اظهارات کاملاً فاقد اعتبار است و کاندیداها از آن بپرهیزند.

مقاله قبلیکشف لایه ششم قرنیه چشم انسان..
مقاله بعدیگران‌ترین خانه‌اتومبیل جهان فروش رفت؛ به همراه تصاویر
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.