احمد سالک گفته در حوادث پس از انتخابات سال ۸۸ «فتنه‌گران» به پشتوانه ‌آمریکا٬ اسرائیل و بریتانیا ۱۴ هدف داشتند و موسوی و کروبی باید محاکمه شده و برخی دیگر نیز باید «اعدام» شوند.

سالک روز دوشنبه (۲۲ مهر) به سایت «نما» ادعا کرده که «اولین مطالبه مردم، محاکمه و رسیدگی به وضعیت سران فتنه ۸۸ است که آقایان موسوی و کروبی در رأس آن هستند.»

به گزارش دیگربان؛ این نماینده مجلس افزوده «مردم جو سازی‌ها» درباره آزادی این دو رهبر جنبش سبز در «عید غدیر» را نمی‌پذیرند «زیرا برخی از آن‌ها محارب هستند و طبق حکم قضایی باید به اعدام محکوم بشوند.»

سالک از محمد خاتمی و اکبر هاشمی رفسنجانی با عنوان «حامیان فتنه» سال ۸۸ نام برده که «توبه» آن‌ها «مساوی است با پاسخ دادن به مردم درباره تمام خسارات و کشتاری که به وجود آوردند.»

سخنگوی جامعه روحانیت مبارز در ادامه این گفتگو ادعا کرده است معترضان به نتیجه انتخابات سال ۸۸ برای تحقق ۱۴ هدف به خیابان‌ها آمدند که «براندازی نظام» مهم‌ترین این هدف‌ها بود.

در هفته‌های اخیر گزارش‌هایی مبنی بر احتمال آزادی میرحسین موسوی٬ مهدی کروبی و گروهی از زندانیان حوادث سال ۸۸ منتشر شده بود که سخنگوی قوه قضائیه این گزارش‌ها را رد کرد.

محافظه‌کاران تندرو ضمن مخالفت با آزادی این دسته از زندانیان گفته‌اند که رهبران جنبش سبز نیز باید از سوی قوه قضائیه «محاکمه» شوند.

مقاله قبلیاقداماتي كه بايد توسط دولت موقت و ارتش مصر صورت گيرد
مقاله بعدیجوانی در خرم‌آباد به اتهام توهین به یک روحانی زندانی شد
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.