سایت «الف» از افزایش شمار تحریم‌کنندگان انتخابات آینده خبر داد و ناصر مکارم شیرازی نیز با صدور فتوایی از مردم خواست پای صندوق‌های رای حاضر شوند «ولو اینکه رای سفید بدهند.»

به گزارش تارنمای دیگربان؛ این سایت خبری روز یک‌شنبه (۱۹ خرداد) علت افزایش آمار تحریم‌کنندگان انتخابات را «ناتوانی» حسن روحانی به ترغیب حامیان اصلاح‌طلبان برای حضور در پای صندوق‌های رای اعلام کرده است.

«الف» نوشته که «روحانی خیلی باید انرژی صرف کند تا آرای موثر اصلاح‌طلبان را کسب کند.»

هفته گذشته نیز سایت محافظه‌کار «اخبار محرمانه» از سرد بودن فضای انتخابات ریاست جمهوری در ایران خبر داده بود.

این سایت نوشته بود مناظره‌های انتخاباتی نیز نتوانسته مردم را ترغیب به شرکت در انتخابات کند.

در روز‌های اخیر نیز گروهی از روحانیون محافظه‌کار با توسل به مسائل مذهبی به مردم نسبت به عواقب تحریم انتخابات در «جهان آخرت» هشدار داده‌اند.

ناصر مکارم شیرازی از مراجع تقلید قم هم با صدور فتوایی از مردم خواسته در انتخابات شرکت کنند «ولو اینکه رای سفید بدهند.»

مکارم شیرازی افزوده شرکت نکردن در انتخابات «سبب می‌شود عده‌ شرکت‌کنندگان کاسته شود و آسیب به نظام و کشور وارد شود.»

در یک هفته گذشته نیز سناریویی از سوی برخی رسانه‌های محافظه‌کار مبنی بر القای این موضوع که اگر مردم انتخابات را تحریم کنند٬ سعید جلیلی به قدرت خواهد رسید به اجرا گذاشته شده است.

مقاله قبلیسیر نزولی اقتصاد درحکومت اسلامی از نقطه آغاز، تا وضعیت فاجعه بار کنونی آن!
مقاله بعدیسفر حسن روحانی به ساری
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده