سایت بلژیکی مدعی شد مدتها است فدراسیون فوتبال ایران پول قرارداد مارک ویلموتس را نداده است و این مربی خواستار فسخ قراردادش شده است.

مارک ویلموتس سرمربی جدید تیم ملی فوتبال ایران از بازی دوستانه ایران- سوریه هدایت این تیم را برعهده داشت و در انتخابی جام جهانی نیز تیم او توانست هنگ کنگ و کامبوج را شکست دهد و در آخرین دیدار به بحرین باخت. با این حال این باخت نیست که باعث شده است ویلموتس به فکر جدایی از ایران باشد.  

در طول بازی قبلی تیم ملی فوتبال ایران، لورنت اسپینوزی به دلیل پرداخت نشدن مطالباتش غایب بود. دیگر دستیاران ویلموتس نیز احتمالا همین راه را بروند. اکنون تیم ملی فوتبال ایران یک بازی بسیار حساس برابر عراق در پیش دارد.

ایسنا به نقل از سایت nieuwsblad نوشت: ویلموتس سرمربی سابق تیم ملی فوتبال بلژیک جاه طلبی های زیادی دارد و در صورتی که شرایط مطابق انتظار پیش برود او می تواند هدایت آنتورپ را برعهده بگیرد.

مقاله قبلیمهدی خدابخشی، ملی‌پوش تکواندو تغییر تابعیت داد
مقاله بعدیواکنش‌ها به چهارمین گام کاهش تعهدات هسته‌ای جمهوری اسلامی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده