«دی وی دی فیلم سینمایی “زندگی مشترک آقای محمودی و بانو” از دور روز قبل گذشته وارد شبکه نمایش خانگی شد.»

 “کافه سینما” با این مقدمه نوشت: « در پوستر نسخه نمایش خانگی این فیلم اتفاقات جالبی افتاده است.

در حالی که چهره هنگامه قاضیانی و ترلان پروانه در پوستر دست‌نخورده باقی مانده، چهره ترانه علیدوستی دستخوش تغییرات زیادی شده و نه تنها موها بلکه ابروهایش هم در این پوستر پاک شده است!

به نظر می‌رسد در پوستر این فیلم با سبک تازه‌ای از سانسور مواجه هستیم که عکس بازیگران بر مبنای کاراکتری که در فیلم دارند دستخوش تغییر شده. هنگامه قاضیانی چون نقش یک زن مذهبی و سنتی را دارد تغییری در چهره‌اش ایجاد نشده اما ترانه علدیوستی که نقش یک دختر مدرن و اغواگر را بازی می‌کند حتی ابروهایش هم پاک شده.

163342_674

این پوستر با واکنش ترانه علیدوستی در اینستاگرام مواجه شده و این بازیگر در این مورد نوشته است:

فیلم زندگی مشترک آقای محمودی و بانو به شبکه خانگی آمد. این در حالیست که موی من در این تصویر سوژه سانسور شده و به تبع آن دوستان یکی از ابروهای من را هم پاک کرده‌اند.

مقاله قبلیاهدای جایزه چاپلین به رابرت ردفورد
مقاله بعدیجلوگیری از نوازندگی زنان در یک کنسرت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.