فیلم «بازی بزرگ» که در ماه‌های آینده به روی پرده خواهد آمد، ساموئل ال. جکسون  را به‌عنوان رئیس‌جمهور سیاه‌پوست آمریکا که در فنلاند دست به اسلحه می‌شود، تصویر می‌کند.

ساموئل ال. جکسون٬  قرار است در فیلم اکشن «بازی بزرگ» (Big Game) محصول مشترک آلمان، بریتانیا و فنلاند، در نقش رئیس‌جمهور سیاه‌پوست ایالات متحده آمریکا به روی پرده بیاید که در جنگل‌های شمال اروپا اسلحه در دست می‌گیرد تا گروه‌های تبهکار را از پا در‌آورد.

به گزارش آنا به نقل از هالیوود ریپورتر، فیلم «بازی بزرگ» به کارگردانی یالماری هِلاندر با بازی ساموئل ال. جکسن، جیم بردبنت، ری استیونسن، فلیسیتی هافمن و تد لیواین، رئیس‌جمهور آمریکا را در حالی که هواپیمای مخصوص او هدف حمله تروریست‌ها قرار گرفته و در جنگل‌های فنلاند سرگردان شده و ناچار است با همدستی چند شکارچی محله با یک گروه بزرگ تبهکار بجنگد، تصویر می‌کند و  از لحاظ محتوایی شباهت‌هایی با «هواپیمای ویژه رئیس‌جمهور» و «سقوط کاخ سفید» دارد.

ساموئل ال. جکسون٬  بازیگر نقش رئیس‌جمهور این فیلم که متولد 1948 در شهر واشنگتن است، به عنوان یکی از پرکارترین بازیگران تاریخ سینمای آمریکا (با ایفای نقش در 159 فیلم سینمایی و تلویزیونی) در کنار چندین فیلم معتبر و همکاری با کارگردان‌هایی مانند کوئنتین تارانتینو، مارتین اسکورسیزی، اسپایک لی، استیون اسپیلبرگ و استیون سودربرگ و فهرست بلندی از آثار اکشن را در کارنامه دارد. او از سال 1972 وارد حرفه بازیگری سینما و تلویزیون شده و در فیلم‌هایی مانند «داستان عامه‌پسند»، «جانگو زنجیر گسیخته»، «بیل را بکش: جلد دوم»، «جکی براون»، «پارک ژوراسیک»، «رفقای خوب»، «تب جنگل»، «جان سخت انتقام‌جو»، «زمانی برای کشتن»، «شفت»، «ناشکستنی»، «جنگ‌های ستاره‌ای: اپیزود 3- انتقام سیث»، «مارها در هواپیما»، «مرد آهنی 2»، «انتقام‌جویان» و «کاپیتان آمریکا»  ظاهر شده و فعلاً 12 فیلم آماده اکران، در مرحله فنی پس از فیلم‌برداری یا در حال فیلم‌برداری تا سال 2016 در برنامه دارد.

زمان اکران فیلم «بازی بزرگ» در آمریکا اعلام نشده است اما این فیلم اکشن از فروردین ماه در  فنلاند ، روسیه، آلمان، انگلستان و چند کشور دیگر به‌نمایش درخواهد آمد. در تیزر یک دقیقه‌ای این فیلم که روز دوشنبه منتشر شده، ساموئل ال. جکسن در نقش رئیس‌جمهور مسلسل به‌دست آمریکا در حال تیراندازی، کتک‌کاری با آدم‌کش‌ها، شنا برای رسیدن به هواپیما و فعالیت‌های اکشن دیگر دیده می‌شود.

IMDB

مقاله قبلیوضعیت نگران کننده اقای کاظمینی بروجردی و نیاز مبرم وی به درمان
مقاله بعدیشورش ۱۳۵۷ در آئینه مطبوعات؛ شنبه ۱۶ دی ماه ۱۳۵۷، روزی که بختیار با معرفی کابینه خود نخست‌وزیر شد ـ بخش دوّم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.