شنبه شب – ١٢ نوامبر در پاریس، سالن کنسرت “باتاکلان” که سال گذشته مورد حملۀ تروریست‌ها قرار گرفت، بازگشایی خواهد شد. یک سال قبل، حملات تروریستی در ورزشگاه بزرگ حومۀ پاریس و سپس در مرکز شهر و همچنین در سالن باتاکلان ١٣٠ قربانی گرفت. این حملات جامعۀ فرانسوی را سخت تکان داد.

 مهمان استثنایی شب افتتاح “باتاکلان”، “استینگ” هنرمند انگلیسی است که در حضور خانواده‌های قربانیان آواز خواهد خواند. یک سال قبل، ٩٠ نفر از تماشاگران کنسرت یک گروه راک آمریکایی در این سالن کشته شدند.

 شب گذشته، جمعه ١١ نوامبر/٢١ آبان، در مراسم گشایش مسابقۀ فوتبال فرانسه- سوئد، هشتاد هزار تماشاگر حاضر در ورزشگاه به یاد قربانیان حملات تروریستی سال ٢٠١۵، یک دقیقه سکوت کردند.

مسئولیت حملات ١٣ نوامبر را داعش به عهده گرفت. این حملات خونبار، ١١ ماه پس از حملۀ تروریستی به دفتر مجلۀ “شارلی هبدو” رخ داد. مجموع این وقایع هولناک طی سال ٢٠١۵ جامعۀ فرانسوی و همچنین دل‌مشغولی‌های امنیتی دولت را سخت تحت تأثیر قرار داد.

اما سالن “باتاکلان”، یک سال بعد از فاجعه کاملاً نوسازی شده و همۀ بلیط‌های شب افتتاح را از مدت‌ها پیش فروخته است. حضور “استینگ” می‌تواند به تنهایی رویداد هنری قابل توجهی در پاریس محسوب شود.

او گفته است: «براه افتادن دوبارۀ سالن باتاکلان خیلی مهم است. بعد از فجایعی که گذشت، این سالن باید دوباره همان میعادگاه خاص برای کنسرت‌ها باشد».
استینگ که ٦۵ سال دارد، خود برای افتتاح سالن داوطلب شده است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه؛ قرار است که در فردای کنسرت (یکشنبه ١٣ نوامبر)، فرانسوا هولاند رئیس جمهور فرانسه و آن هیدالگو، شهردار پاریس، به دیدن همۀ محل‌های حملات پارسال بروند. آنان از ورزشگاه “اِستاد دوُ فرانس”، کافه‌ها و رستوران‌هایی که هدف تیراندازی قرار گرفتند و بالاخره در پایان از سالن “باتاکلان” دیدن خواهند کرد.

مقاله قبلیبازیگر سرشناس سینمای آمریکا درگذشت
مقاله بعدیشهری که به رابرت دنیرو پیشنهاد پناهندگی داد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.